Отвори го главното мени

Ко Ун (корејски: 고은; р. 1 август 1933)[1]јужнокорејски поет, романописец и есеист чии дела се преведени во преку 15 земји. Повеќе пати бил затворан како борец за демократија во Кореја, а на неколку наврати бил во потесниот круг за Нобеловата награда за литература.[2]

Златен венец Ко Ун
Svět knihy 2011 - Ko Un.jpg
Име고은
Роден/а1 август 1933
Кунсан, Кореја
Занимањепоет, романописец, есеист

Во 2014 г. Ун ја добил престижната награда „Златен венец“ на Струшките вечери на поезијата.[3]

ЖивотУреди

Роден е во 1933 г. како Ко Унте (고은태) во градот Кунсан, во покраината Северна Чола.

Како средношколец претрпел значајни трауми поради страдањата на неговото семејство и другари во Корејската војна. Во моменти на пхихолошки тешкотии, си го оштетил слухот истурајќи си киселина во ушите во обид да се самоубие. Во 1952, пред крајот на војната се замонашил во будистички манастир. По десет години решил да му се врати на световниот живот и ѝ се посетил на поезијата. Од 1963 до 1966 г. живеел во островската покраина Чеџу, каде отворил добротворно училиште, а потоа се преселил во Сеул. Во 1970 г. повторно се соочил со психолошки тегоби и направил втор обид за самоубиство.

Кон крајот на 1972 г. владата на Јужна Кореја го донела Јусинскиот устав со цел да ја ограничи демократијата во земјата. Иако сето време творел, Ун се активирал во демократското движење и станал политички активен, поради што се соочил со четири затворски казни (1974, 1979, 1980 и 1989). Во мај 1980 г. за време на државниот удар под водство на Чун Ду-хван, Ун бил обвинет за предавство и осуден на 20 години затвор. Излегол од затвор во 1982 г. со општо помилување на политичките затвореници.

Иако уживал голема популарност, по ослободувањето водел повлечен живот. На големо изненадување на јавноста се зафатил да ги преработува напишаните песни. Во 1983 г. се оженил и се преселил во градот Ансонг, во покраината Кјонги. Продолжил да пишува и почнал да патува по разни краишта, што му послужило како тематика во неговите творби. Од 2007 г. е вонреден професор по поезија и книжевност на Сеулскиот национален универзитет.

Ви 2011 г. е прогласен за „почесен островјанин“ на Чеџу.[4]

ДелаУреди

Ун почнал да објавува во 1958 г.[5] Досега издал околу 135 дела поезија, романи на будистичка тематика, автобиографија, една драма, есеи, преводи од класичен кинески јазик, патописи и друго.[3]

Книжевни наградиУреди

  • Корејска награда за книжевност (1974, 1987)[6]
  • Манхеева книжевна награда (1989)[7]
  • Џунганова книжевна награда (1992)[8]
  • Десанова книжевна награда (1993)[9]
  • Манхеева поетска награда (1998)
  • Енгвански орден за културни заслуги (2002)[10]
  • награда „Данџе“ (2004)[11]
  • „Доцнопролетна награда на обеднувањето“ (2005)[12]
  • Бјернсонова награда за слободно изразување — Орден за книжжевност (2005)
  • награда „Цикада“ (2006)
  • поетска награда „Јонгранг“ (2007)
  • Грифинова награда за животно дело (2008)
  • Награда за книжевност на Корејската академија на уметностите (2008)[13]
  • книжевна награда „Америка“ (2011)
  • Златен венец“ на Струшките вечери на поезијата (2014)[3]

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

  1. други извори наведуваат 11 април
  2. "Hopes high for Ko Un’s chance for Nobel prize". The Korea Herald. 7 октомври 2010
  3. 3,0 3,1 3,2 Ко Ун е добитник на „Златниот венец“ за 2014 година“, Струшки вечери на поезијата, 21 февруари 2014 (посет. 21 февруари 2014 г).
  4. http://news.zum.com/articles/270605
  5. 1958년 『현대문학』에 <봄밤의 말씀>, <눈길>, <천은사운> 등이 추천되어 등단.
  6. 한국문학작가상 수상(1975)
  7. 제3회 만해 문학상 수상(1989)
  8. 중앙문화대상 예술상 수상(1992)
  9. 대산문학상
  10. 은관문화훈장
  11. http://www.munhwa.com/news/view.html?no=2004051101012714123003
  12. http://news.hankooki.com/lpage/opinion/200505/h2005053019033624180.htm
  13. http://www.naa.go.kr/artbiz/artbiz01.asp

Надворешни врскиУреди

  Викицитат на корејски има мисли на или за Ко Ун