Германски романтизам

Германски романтизам (англиски: Deutsche Romantik) — поим во за филозофијата, уметноста и културата на германојазичните земји во доцниот XVIII и раниот XIX век. Романтизмот во овие краишта се развил релативно доцна во споредба со англискиот, и отпврин временски се совпаѓал со вајмарскиот класицизам. Движењето се одликува со хумор, досетливост и убавина, за разлиака од озбилноста на романтизмот во Англија.

Првите германски романтичари се обидувале да ги сосредоточат уметноста, филозофијата и науката во на начин кој се огледува на средновековието како попростодушно и целовидно раздобје од историјата. Со време оваа идеја е напуштена[1] и движењето се осврнува на напрегнатоста помеѓу секојдневието и навидум нерационалните и натприродни увиди на творечкиот гениј. Како особен критичар на средновековните тежнеења на неговите претходници се јавува поетот Хајнрих Хајне.[1]

Книжевници и мислителиУреди

 
Портрет на Хајнрих Хајне (1831) од Мориц Даниел Опенхајм

Главни претставници на германскиот романтизам се:

КомпозиториУреди

Ликовни уметнициУреди

АрхитектиУреди

 
Проект за црква во Берлин на Карл Фридрих Шинкел

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 „German literature - Encyclopedia Britannica“. Britannica.com. 2012-12-07. Посетено на 2014-01-13.
  2. Vaughan (2004), 7.

Надворешни врскиУреди