Јакоб Беме (Полска, 24 април 1575 - Германија, 17 ноември 1624) — германски филозоф. Се занимавал со чевларство. Беме во делата што ги пишувал многу често ја цитирал Библијата, ретко цитирал други дела или пак автори. Автобиографските белешки и содржината на неговите дела ни укажуваат на тоа дека имал солидни познавања на астролошките и алхемичарските литературни дела од тој период. Во времето кога го изучувал занаетот, тој се запознал со писмените белешки на Каспер Швенкфелд, кој се борел и проповедал слободно христијанство и го отфрлал влијанието на црквата. За Беме многумина сметаат дека не бил многу образован, туку дека природата го научила сè што знаел во животот.

Космогонијата на Беме или филозофијата на сферите или чудото на вечноста (1620).

Значење и влијаниеУреди

Беме извршил големо влијание со неговите дела и погледи кон светот, и тоа не само во Германија, туку и во многу други земји ширум светот, како што се: Англија, Холандија, а подоцна и САД. Беме е опеан во една песна на полскиот поет Тадеуш Ружевич.[1] Исто така, тој е еден од споредните ликови во романотПодемот и падот на Паркинсоновата болест“ на српскиот писател Светислав Басара.[2]

НаводиУреди

  1. Tadeuš Ruževič, Izabrane pesme. Beograd: Treći trg / Čigoja štampa, 2013, стр. 243-244.
  2. Svetislav Basara, Uspon i pad Parkinsonove bolesti. Beograd: Dereta, 2011.