Отвори го главното мени

Билирубин

хемиско соединение

Билирубин (порано нарекуван хематоидин) е жолчна боја продукт на катаболизам на хемот. Хемот е составен дел на хемоглобинот, главна компонента на еритроцитите. Билирубинот се излачува со жолчката и урината, и покачени нивоа можат да индицираат на поедини болести.

Билирубин
Structure of bilirubin.png
Bilirubin-from-xtal-1978-3D-balls.png
Назнаки
635-65-4 Yes check.svgОк
ChEBI CHEBI:16990 Yes check.svgОк
ChEMBL ChEMBL501680 Yes check.svgОк
ChemSpider 4444055 Yes check.svgОк
Jmol-3D слики Слика
Слика
PubChem 5280352
UNII RFM9X3LJ49 Yes check.svgОк
Својства
Хемиска формула
Моларна маса 0 g mol−1
 Yes check.svgОк(што е ова?)  (завери)
Освен каде што е поинаку назначено, податоците се однесуваат за материјалите во нивната стандардна состојба (при 25 ° C, 100 kPa)
Наводи

МетаболизамУреди

 
Метаболизам на хемот

Некоњугиран („индиректен“)Уреди

Еритроцитите (црвените крвни клетки) кои се создаваат во коскената срцевина се отстрануваат во слезината кога тие се стари или оштетени. Таму, тие го ослободуваат хемоглобинот, кој се разложува до хем, а глобинските делови се разложуваат до аминокиселини. Од хемот се добива некоњугиран билирубин во моноцито макрофагниот систем на слезината. Некоњугираниот билирубин е нерастворлив во вода, поради интрамолекуларните водородни врски. Тој се врзува со албуминот од крвта и се транспортира до црниот дроб.

Коњугиран („директен“)Уреди

Во црниот дроб билирубинот се коњугира со глукуронска киселина, под дејство на ензимот глукуронилтрансфераза, при што тој станува растворлив во вода; коњугираниот билирубин често се нарекува „директен“ билирубин. Голем дел од него оди во жолчното ќесе, а оттаму во тенкото црево. Иако повеќето жолчни киселини се ресорбираат во терминалниот илеум и учествуваат во ентерохепатичната циркулација, коњугираниот билирубин не се апсорбира и преминува во колонот.[1]

Бактериите од цревната флора го ослободуваат билирубинот од глукуронидите и го метаболизираат до безбоен уробилиноген, кој може да се оксидира и да формира уробилин и стеркобилин: кои ја даваат карактеристичната кафена боја на столицата. Мал дел (~1%) од уробилиногенот се ресорбира во ентерохепатичната циркулација и повторно се екскретира со жолчката: а делумно стигнува до бубрезите, и ја дава жолтата боја на урината.[2]

Нивоа во крвтаУреди

Нивото на билирубин во организмот се должи на рамнотежата на неговото создавање и неговата екскреција. Резултатите од крвните тестови секогаш треба да се интерпретираат во споредба со референтниот опсег даден од лабораторијата каде се изведува тестот. Типичниот опсег за возрасни изнесува[3]:

  • 0-0.3 mg/dl - Ниво на директен (коњугиран) билирубин
  • 0.1-1.2 mg/dl - Ниво на вкупен серумски билирубин

НаводиУреди

  1. Cheifetz, Adam S. (2010). Oxford American Handbook of Gastroenterology and Hepatology. Oxford: Oxford University Press, USA. стр. 165. ISBN 0199830126. 
  2. Kuntz, Erwin (2008). Hepatology: Textbook and Atlas. Germany: Springer. стр. 38. ISBN 978-3-540-76838-8. 
  3. MedlinePlus Encyclopedia 003479