Антонио Фогацаро

Antonio Fogazzaro (италијански: Antonio Fogazzaro), (25 март 1842, Виченца7 март 1911, Виченца) – италијански романсиер и приврзаник на либералниот католицизам.[1][2][3] Седум пати бил номиниран за Нобеловата награда за книжевност, но ниеднаш не ја добил.[4]

Антонио Фогацаро
Antonio Fogazzaro
Portrait of Antonio Fogazzaro.jpg
Роден/а25 март 1842(1842-03-25)
Виченца
Починат/а7 март 1911(1911-03-07) (возр. 68)
Виченца
Занимањепоет, романсиер
Националноститалијанска
ЖанрNovel
Значајни делаМалиот свет на минатото (1895), Светецот (1905)

Потпис

ЖивотописУреди

Фогацаро е роден во Виченца во богато семејство. Во 1864 година се здобил со диплома по право во Торино.[5] Потоа се преселил во Милано каде станал следвеник на уметничкото движење скапиљатура. Во 1869 година се вратил во Виченца да работи како адвокат, но набрзо го напуштил за целосно да му се посвети на пишувањето.

Во делата на Фогацаро постои постојан конфликт помеѓу чувството на должност и страстите, верата и разумот. Во некои случаи ова ја внесува мачената душа од ликовите во мистични искуства. Неговиот најпопуларен роман, Piccolo Mondo Antico (Малиот свет на минатото). Новелата е сместена во 1850-тите во Валсолда, мала заедница на брегот на езерото Лугано каде го провел најголемиот дел од својот живот. Piccolo Mondo Antico има извонредни евокации на пејзажот и силни карактеризации што ги открива внатрешните психолошки превирања на ликовите.

Фогацаро ја обиколил Италија предлагајќи помирување на Дарвиновата теорија на еволуцијата со христијанството.[6] Нашол нови интерпретации во позитивистичките и еволуционистичките теории. Римокаточката црква ги забранила романите Светецот во 1905 и Леила во 1910 година. Починал во 1911 година во своето родно место, Виченца.

ДелаУреди

 
Piccolo mondo antico (13. издание, 1896)
 
L'origine dell'uomo e il sentimento religioso (1893)
 
Споменикот на Фогацаро во Виченца

НовелиУреди

  • Malombra (1881), новела
  • Daniele Cortis (1885), новела
  • Il mstero del poeta (Мистеријата на поетот, 1888)
  • Piccolo mondo antico (Малиот свет на минатото, 1895)
  • Piccolo mondo moderno (Мал модерен свет, 1901)
  • The Poet's Mystery: A Novel (1903)
  • Il Santo (Светецот, 1905)
  • The Woman (1907)
  • The Politician (1908)
  • Leila (1910)

Други трудовиУреди

  • Miranda (1874, новела)
  • Valsolda (1876, збирка поезија)
  • Fedele (1887, збирка раскази)
  • L'origine dell'uomo e il sentimento religioso (1893, говор)
  • Discorsi (1898, есеи)
  • Scienza e dolore (Наука и страдање, 1898, есеј)
  • Il dolore nell'arte (Страдањето во уметноста, 1901, есеј)
  • Сцена (1903, драми).
  • Трилогијата на Рим (1907)
  • Приказни од италијански и шпански (1920)

БелешкиУреди

  1. McKenzie, Kenneth (1911). "Antonio Fogazzaro," The Yale Review, Vol. I, New Series, pp. 119–128.
  2. Sarti, Roland (2009). Italy: A Reference Guide from the Renaissance to the Present. Infobase Publishing. стр. 287.
  3. Helmstadter, Richard J. (1997). Freedom and Religion in the Nineteenth Century. Stanford University Press. стр. 210.
  4. „Nomination Database“. www.nobelprize.org. Посетено на 2017-04-18.
  5. Gallarati-Scotti, Tommaso (1922). The Life of Antonio Fogazzaro. London: Hodder and Stoughton, p. 25.
  6. Livingston, Arthur (1917). "Antonio Fogazzaro." In: The Warner Library, Vol. 10. New York: Warner Library Co., p. 5852.

Further readingУреди

Надворешни врскиУреди