NGC 1750расеано ѕвездено јато во соѕвездието Бик, заведено во Новиот општ каталог на објекти на длабокото небо.

NGC 1750

{{{опис}}}

Соѕвездие Бик
Епоха Ј2000.0
Положба
Ректасцензија 5 ч 3 м 54 с
Деклинација + 23° 39' 30"
Податоци од набљудување
Вид на тело расеано ѕвездено јато
Морфолошки вид OCL
Физички податоци
Привидни димензии 25' x 12'
Историја
Откривач Вилијам Хершел
Откриена 26 декември 1785
Други ознаки part of OCL NGC 1746

Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1750 се споменува и како part of OCL NGC 1746.

ОткривањеУреди

Објектот е откриен на 26 декември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

ПодатоциУреди

Податоци од набљудувањеУреди

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1750 е од видот OCL.[1] NGC 1750 има привидни димензии од 25' х 12'.[2]

Астрономски податоциУреди

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 3 м 54 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 23° 39' 30".[3]

Други поделбиУреди

Проучување на NGC 1750 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката . Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 134; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1845. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1461.

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

Користена литератураУреди

  • Hirshfeld, Alan, and Roger W. Sinnott, eds., Sky Catalogue 2000.0, Vol.2, Cambridge, Massachusetts: Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)

Надворешни врскиУреди