Хајнрих Теодор Бел (21 декември 1917 - 16 јули 1985) — еден од најистакнатите и најчитаните германски писатели на 20 век. Добил нобелова награда за книжевност во 1972 г. Автор е на повеќе дела кои се вбројуваат како класици на модерната германска литература.

Хајнрих Теодор Бел
Bundesarchiv B 145 Bild-F062164-0004, Bonn, Heinrich Böll.jpg
Хајнрих Бел во 1981 г.
Роден/а21 декември 1917(1917-12-21)
Колоњ, Германија
Починат/а16 јули 1985(1985-07-16) (возр. 67)
Лангенбројх, Северна Вестфалија, Западна Германија
НационалностГерманец
Значајни наградиЏорџ Бушерова награда
1967
Нобелова награда за литература
1972

Потпис
Хајнрих Теодор Бел, биста во Берлин

Раните годиниУреди

Бел го добил основното образование во Келн. Пишувал уште од младешки години и бил еден од малиот број младинци што не учествувале во политичкото движење Хитлерјугенд. [1]

Творечки опусУреди

Првиот роман го објавил на германски и на англиски јазик. Во 1949 година Возот беше точен, а потоа следуваат серија книги што ја опишуваат бесмислата на војната и немаштијата во повоените години.

Патнику, ќе дојдеш ли во Спа. . ., (1950), Каде беше Адам?, (1951), и Лебот на нашите рани години, (1955).

Други негови дела се:

  • Црни овци (расказ);
  • Куќа без чувари
  • Билјард во девет и полoвина, роман, (1959);
  • Мислењето на еден кловн , роман, (1963);
  • Жена во пејзаж со река
  • Отсутен, без да заминал, роман, (1964);
  • Крајот на една мисија, роман, (1966);
  • Групен портрет со дама, роман, (1971);
  • Загубената чест на Катерина Блум, политичка новела, (1974), која е критика на сензационалистичкото новинарство;

Во своите романи и раскази, пиеси и есеи, Бел ги осудува фашизмот и општествениот поредок во Германија, што ги познавал за време и по Втората светска војна.[1]

  1. 1,0 1,1 Проект- превод на литературни дела од автори кои добиле нобелова награда, НИД „Микена, Битола, 2009