Едмон де Гонкур

Едмон де Гонкур (26 мај 182216 јули 1896) — француски писател, издавач, книжевен и ликовен критичар, воедно и основач на Гонкуровата академија. Роден во Нанси, тој поголемиот дел од својот живот го посветил на пишување книжевни и ликовни рецензии, а оформил и писателски пар заедно со братот Жил де Гонкур. По смртта на Жил во 1870, Едмон продолжил да твори сам.

Едмон де Гонкур
Edmond de Goncourt by Nadar c1877.jpg
Гонкур во 1877 (слика од Надар)
Роден/а26 мај 1822
Нанси, Франција
Починат/а16 јули 1896
Шампросе, Франција
Занимањеписател, издавач, книжевен и ликовен критичар
Националностфранцузин

Едмон го заложил сиот свој имот за да ја основа и одржува академијата Гонкур. Во чест на починатиот брат Жил де Гонкур (17 декември 1830 – 20 јуни 1870), секој декември од 1903 година академијата ја доделува „наградата Гонкур“. Тоа се смета за најпрестижна награда во француската литература, а се доделува за „најдоброто фиктивно прозно дело на годината“. Марсел Пруст, Симон де Бовоар, Мишел Турние, Маргерит Дирас, Ромен Гари и Патрик Модијано, се меѓу најпознатите добитници на наградата. Едмон починал во Шампросе во 1896, а бил закопан на гробиштата Монмартр во Париз.[1]

ДелаУреди

Романи
  • Sœur Philomène (1861)
  • Renée Mauperin (1864)
  • Germinie Lacerteux (1865)
  • Manette Salomon (1867)
  • Madame Gervaisais (1869)
  • La Fille Elisa (1878)
  • Les Frères Zemganno (1879)
  • La Faustin (1882)
  • Chérie (1884)

Друго
  • Journal des Goncourt, 1851-1896
  • Portraits intimes du XVIIIe siècle (1857)
  • La Femme au XVIIIe siècle (1862)
  • La du Barry (1878)
  • L’Art du XVIIIe siècle (1859–1875)

НаводиУреди

  1. Edmond and Jules Goncourt Encyclopædia Britannica

Надворешни врскиУреди