Работничко училиште (Охрид)

стара зграда во Охрид

Работничо училиште — управна зграда во стариот дел на Охрид, прогласена за значајно културно наследство на Македонија во 1987 г.[1][2][3] Денес во неа е сместено седиштето на Заводот за заштита на спомениците на културата и Народен музеј.[1][2]

Работничко училиште
Завод и Народен Музеј - Охрид.jpg
Поглед на главната фасада
Општи податоци
Статусспоменик на културата
Типзграда
Стилкласицизам
ГрадОхрид
Земја Македонија
Завршена1929
Технички податоци
Катови3
Проектирање и изградба
ИнженерДимитар Симонче

ИсторијаУреди

Градбата е сместена на улицата „Боро Шаин“ бр. 10 во маалото Варош. Изградена е во 1929 г. на местото на изгорената куќа на истакнатото семејство Паунчевци од Женското друштво „Свети Климент“ како училиште за општо и домаќинско образование, на иницијатива на протиницата Драга Петровиќ. Пари за зградата дале охридските печалбари и видни охридски граѓани — адвокатот Демостен Манев, трговецот Анастас Чорбе, книжаръо Никола Герман, Јонче Паунче и други. Изградбата била под раководство на инженерот Димитар Симонче.[2]

Прв директор на училиштето била Драга Петровиќ, а по неа долго време директорувала охриѓанката Марица Масин. За време на бугарската окупација во градот за време на Втората светска војна зградата станала бугарско училиште. Во учебната 1943/44 година во неа учеле и гимназијалци поради опасност од бомбардирање на гимназиската зграда. По војната зградата продолжила да биде домаќинско училиште сè до неговото затворање во 1959 г. од Собранието на Општина Охрид. Тогаш во неа е сместено основното училиште „Климент Охридски“. Од 1961 до 1964 г. во неа работело новоотвореното Економско училиште. По 1964 г. зградата е направена интернат, а во 1965 г. е напуштена и останала затворена сè до вселувањето на Заводот за заштита на културата и музеј во 1973 г.[2]

АрхитектураУреди

Градбата е изведена во класичен стил со ренесансни и барокни елементи. Има хоризонтална симетрија со карактеристични лоѓии, складно распоредени прозорци, балустради на балконите, столбови со пиластри со завршни капители и друга орнаментика својствена за класицистичкиот академизам. Зградата е масивна, со дрвена меѓукатна и покривна конструкција. Има делумно вкопан сутерен од делкан камен, а приземјето и следниот кат се наполно изградени од тули. Најголемо внимание ѝ е посветено на јужната фасада, каде на третиот кат по целата ширина има хоризонтала од балкони и лоѓии кои завршуваат со стилизирани тимпани со венци. Тимпаните се потпираат на два пара столбови со строги капители. Делот на балконите е вертикално одделена со пиластри меѓу прозорците, кои исто така завршуваат со строги капители. Балконската ограда е направена од керамички балустради. Под балконите и лоѓиите има конструктивни и декоративни вути. На јужната фасада во средината е одвоено место за училиштен ѕвоник. Покривниот венец е со плитка профилација. Прозорците наизменично се менуваат — правоаголни и полукружни, сите поделени на полиња.[2]

СликиУреди

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 „Управна зграда „Радничка". Национална установа - Завод за заштита на спомениците на културата и Mузеј - Охрид. Посетено на 29 август 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 „Управна зграда на НУ Завод и Музеј Охрид Замок“. Управа за заштита на културното наследство. Посетено на 29 август 2017. Архивирано на 29 август 2017 г.
  3. Петровска, Светлана, Александар Целески, Надежда Поп-Костова, Горан Патчев (2016). Студија за интегрирана заштита на Старото градско јадро (предлог план). Дел 1 (PDF). Охрид: Национална Установа –Завод за заштита на спомениците на културата и Музеј – Охрид. стр. 39–40.