Проклитика[1][2]збор кој нема свој акцент, па се потпира на зборот зад себе, со што образува нагласена целина.

Проклитики во македонскиот јазикУреди

Во македонскиот стандарден јазик проклитики може да бидат:

ПоврзаноУреди

НаводиУреди