NGC 954спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на објекти на длабокото небо. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 954 се споменува и како ESO 299-4, MCG -7-6-6, IRAS 02268-4137.

NGC 954
{{{опис}}}
Соѕвездие Еридан
Епоха Ј2000.0
Положба
Ректасцензија 2 ч 28 м 51,6 с
Деклинација - 41° 24' 9"
Положбен агол 19°
Податоци од набљудување
Вид на тело спирална галаксија
Морфолошки вид SBc
Привиден сјај
(видлив)
12,8
Привиден сјај
(во честот. појас.)
13,5
Површински сјај 13 m/лм2
Физички податоци
Привидни димензии 1,6' x 0,8'
Историја
Откривач Џон Хершел
Откриена 5 септември 1834
Други ознаки ESO 299-4, MCG -7-6-6, IRAS 02268-4137

ОткривањеУреди

Објектот е откриен на 5 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.

ПодатоциУреди

Податоци од набљудувањеУреди

Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 954 е од видот SBc.[1] Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2.[2] NGC 954 има привидни димензии од 1,6' х 0,8'.[2]

Астрономски податоциУреди

Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 28 м 51,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 41° 24' 9".[3] Положбениот агол на објектот е во износ од 19°.[2]

Други поделбиУреди

Проучување на NGC 954 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9438. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 389; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7555.

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

Користена литератураУреди

  • de Vaucouleurs, G., A. de Vaucouleurs, and H.C. Corvin, Jr., Second Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976. (118,206)

Надворешни врскиУреди