Разлика помеѓу преработките на „Леонард Ојлер“

Нема измена во големината ,  пред 2 години
с
Робот: Автоматизирана замена на текст (-философ +филозоф)
с
с (Робот: Автоматизирана замена на текст (-философ +филозоф))
 
== Биографија ==
Леонард Ојлер е роден во [[Базел]], [[Швајцарија]], како син на Паул Ојлер, свештеник во реформистичката црква, и на Маргарет Брукер, ќерка на свештеник. Имал две помлади сестри, Ана Марија и Марија Магдалена. Набрзо по раѓањето на Леонард, Ојлерови се преселиле од Базел во градот [[Рихен]], каде што Ојлер го поминал најголем дел од своето детство. Паул Ојлер бил пријател на [[Јохан Бернули|Бернулиевото]] семејство, кој тогаш се сметал за [[Европа|европски]] водечки [[математичар]], кој веројатно најмногу влијаел на младиот Леонард. Ојлеровите први значајни школувања започнале во Базел, каде што бил испратен да живее со својата баба од мајка. На возраст од тринаесет години, Ојлер дипломирал на Универзитетот на Базел и во [[1723]] година се здобил со дипломата магистер по [[философијафилозофија]] за тезата „Споредба на философиитефилозофиите на [[Декарт]] и [[Њутн]]“. Во тоа време следел постојани саботни часови од Јохан Бернули, кој набрзо открил дека неговиот ученик поседува неверојатен талент за математика.<ref name="childhood">{{цитирана книга |last= James |first= Ioan |title= Remarkable Mathematicians: From Euler to von Neumann |publisher= Cambridge |date= 2002|pages=2 |id= ISBN 0-521-52094-0}}</ref>
 
Ојлер во тоа време студирал [[теологија]], [[Грчки јазик|грчки]] и [[Хебрејски јазик|хебрејски]] по наговор на неговиот татко, со цел да стане свештеник, но Јохан Бернули го убедил Паул Ојлер дека судбината на неговиот син е да стане математичар.
| pages = 521–533}}</ref>
 
== Лична философијафилозофија и религиозни верувања ==
 
Ојлер и неговиот пријател [[Даниел Бернули]] биле противници на [[Лајбниц]]овиот [[монизам]] и философијатафилозофијата на [[Кристијан Волф]]. Ојлер инсистирал дека знаењето е пронајдено во оној дел на основата на прецизните квантитативни права, нешто што монизмот и науката на Волф не можеле да го направат. Ојлеровите потпирања на [[религија]]та можеби, исто така, придонесле за неговата одбивност кон доктрината. Тој отишол толку далеку, што идеите на Волф да ги нарекувал „пагански и атеистички“.<ref name="wolff">{{цитирано списание| author = Calinger, Ronald | year = 1996| title = Leonhard Euler: The First St. Petersburg Years (1727–1741)| journal = Historia Mathematica| volume = 23| issue = 2| pages = 153–154}}</ref>
 
Повеќето што се знае за религиските верувања на Ојлер е извлечено од писмата до една германска принцеза и неговата претходна работа ''Rettung der Göttlichen Offenbahrung Gegen die Einwürfe der Freygeister'' (Одбрана на божественото откровение против критиките на слободните мислители). Овие дела го претставуваат Ојлер како чесен [[христијанин]] со големи познавања од [[Библија|та]].<ref name="theology">{{цитирано списание| last = Euler| first = Leonhard | editor = Orell-Fussli| year = 1960| title = Rettung der Göttlichen Offenbahrung Gegen die Einwürfe der Freygeister| journal = Leonhardi Euleri Opera Omnia (series 3)| volume = 12 }}</ref> Во тој поглед, постои позната анегдота, инспирирана од аргументите на Ојлер во секуларната битка на [[философијафилозофија]]та и религијата, која била одржана за време на Oјлеровото второ исклучување од академијата Св. Петербург:
:[[Франција|Францускиот]] философфилозоф [[Дени Дидро]] бил во посета на [[Русија]] на покана од царицата Катарина. Но, таа била известена дека аргументите за [[атеизам]] на философотфилозофот влијаат на некои членови од судот, па така го замолила Ојлер да му се спротивстави на Французинот. Дидро подоцна бил известен дека еден образован математичар пронашол доказ за постоењето на [[Бог]] и се сложил да го види доказот. Ојлер се појавил пред самиот Дидро и со тон на огромна убедливост објавил: „Господине, оттука Бог постои“. Дидро, за кој целата математика била глупост, стоел глувонемо додека звуците на кикотење се наслушнувале од судот. Засрамен, побарал да ја напушти [[Русија]], барање коешто великодушно го одобрила царицата. Колку и да е забавна оваа анегдота, во секој случај таа е лажна, поради тоа што Дидро бил многу способен математичар, кој подоцна објавил расправа на темата претходно дискутирана со Ојлер.
 
=== Дела ===