Протоѓакон – прв, постар главен ѓакон во епархијата, особено при катедрален или соборен храм, едно од најглавните лица при служењето на епископите[1].

Овој чин е почесен чин за световните (мирски) ѓакони.

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

  1. „Протоѓакон“ — Дигитален речник на македонскиот јазик