Отвори го главното мени

Лукијан од Самосата (грчки: Λουκιανὸς ὁ Σαμοσατεύς, латински: Lucianus Samosatensis; cca 125 – iza 180) бил асирски реторичар,[1] и сатиричен писател кој пишувал на грчки јазик.

БиографијаУреди

 
Фиктивен портрет на Лукијан од 17. век.

Лукијан бил роден во Самосата (денес, во Турција) околу 125. година. Живеел во времето кога со Римското царство владееле Антонин, Марко Аурелиј и Комод. Умрел околу 180. година, веројатно во Атина.

ТворештвоУреди

Лукијан е познат по исклучително големиot опус. Негови најпознати дела се: Вистинита историја, Дијалози на мртвите, Дијалози на боговите, Дијалози на куртизаните, Александар, лажниот пророк, Продажба на верата, Филопсеуд (го вклучува и делото Ученикот на волшебникот), итн.

Во своите две дела, De morte Peregrini и Alexander sive pseudopropheta, им се потсмевал на христијаните. Според него, христијаните се чудна секта: се однесуваат со презир кон смртта, не им е грижа за материјалните добра, се жртвуваат за својата заедница, а тоа може да го искористи секој лажго. Тој му се потсмевал на христијанското братство, но немал подлабоко познавање во христијанската вера, ниту пак во внатрешното уредување на христијанската заедница.[2]

Лукијан е познат како творец на изразот „морософои“ (грчки: μωροσοφοι) што означува „глупави мудреци“ или „мудри глупаци“, а кој претставува спротивност на изразот „философои“ (грчки: φιλοσοφσι) што значи „пријатели на мудроста“.[3]

НаводиУреди

  1. Fergus Millar, '„Paul of Samosata, Zenobia and Aurelian: The Church, Local Culture and Political Allegiance in Third-Century Syria“, The Journal of Roman Studies, Vol. 61 (1971), pp. 1-17.
  2. Tomislav J. Šagi-Bunić - Povijest kršćanske literature (svezak I) (scribd)
  3. „Beleške“, во: Erazmo Roterdamski, Pohvala ludosti. Beograd: Rad, 2016, стр. 107.