Благуњо дејче, пожаранче

Благуњо дејче, пожаранче била испеана некаде во првите години на дваесеттиот век и зборува за неостварената љубов на младиот Аце абаџијата кон познатата убавица Благуња Ѓолова, наречена Пожаранка, бидејќи родум била од гостиварското село Пожаране.[1]

Историја на настанувањетоУреди

Благуња била родена на 11 април 1889 година во село Пожаране и била трето дете на Никола Ѓолов, поранешен печалбар во Влашко. Таа имала двајца браќа, Захарија и Александар. И двајцата биле многу надарени и паметни деца, па татко им ги пратил на школување. Захарија учел во Москва, а Александар во гимназија во Цариград, а од таму заминал во Париз на Сорбона, каде студирал право. По завршувањето на студиите, од Кралството Србија бил упатен на дипломатска работа Франција, Швајцарија, Австрија и Турција.

Во првите години од 20-тиот век, татко ѝ Никола продал сѐ што имал во Пожаране и купил куќа во Тетово, во Горна Чаршија, на десната страна од реката Пена. Песната за убавата Благуња ја испеале другарите на Аце абаџијата, кој безуспешно пратил стројници да ја побараат.

Благуња се омажила за Диме Бошњак, 1905 година. Аце умрел млад, а Благуња пожаранка Бошњаковска проживеала 67 години. Закопана е во семејна гробница на тетовските градски гробишта.[2] На надгробната плоча стои дека нејзиното има е Благуња, а не Благуна, како што погрешно се пее од некои исполнители.

ИзведбиУреди

Песната Благуњо дејче, пожаранче со својата убавина и популарност ги надмина границите на Македонија и е најизведуваната тетовска песна воопшто. Таа е и првата тетовска песна снимена на носач на звук: уште 1920-те на ЛП плоча ја става хармоникашот Бора Јаниќ- Шапчанин, а во 1942 на својата ЛП плоча ја става и тогаш најпознатиот југословенски изведувач Едо Љубиќ.[3] Таа е на репертоарот на повеќе пеачи на народни песни од Македонија, Србија и пошироко.[4]

ТекстУреди

Благуњо дејче, мори пожаранче, ајде,

отвори ми џамли пенџер

сакам да те видим ја.

Еј, ѓиди, Аце море абаџија, ајде,

што д`отворим џамли пенџер

когај не те сакам ја.

Благуњо дејче, мори пожаранче, ајде,

ја подај ми бело лице

сакам да го љубим ја.

Еј, ѓиди, Аце море абаџија, ајде,

што да давам бело лице

когај не те сакам ја.

ПоврзаноУреди

Надворешни врскиУреди

НаводиУреди

  1. Кочоски, Владимир (2006). Песни и судбини. Тетово: Печатница Напредок. ISBN 9989-730-47-4.
  2. Гавровски, Дарко. "Роденден на најпознатата и најопеана тетовска убавица". www.gavro.com.mk.
  3. Гавровски, Дарко. "Листа на тетовските староградски песни". http://gavro.com.mk/. Надворешна врска во |website= (help)
  4. Андонов, Зоран. "НЕОСТВАРЕНАТА ЉУБОВ НА АЦЕ АБАЏИЈАТА КОН УБАВАТА БЛАГУЊА ЈА СОЗДАЛА ПЕСНАТА „БЛАГУЊО ДЕЈЧЕ ПОЖАРАНЧЕ"". www.sdk.mk.