Тодор Лазаров: Разлика помеѓу преработките

[проверена преработка][проверена преработка]
Избришана содржина Додадена содржина
Rescuing 0 sources and tagging 1 as dead.) #IABot (v2.0.8
с →‎Животопис: Вметната правописна белина, replaced: стр.2 → стр. 2, стр.4 → стр. 4, стр.7 → стр. 7
 
Ред 15:
Лазаров е роден 1869 година во градот [[Штип]], тогаш во [[Отоманското Царство]]. Потекнувал од видното семејство Хаџидимитриеви. Завршил VI клас во [[Солунска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“]] и станал прогимназиски учител во Штип. По една година го напуштил училиштето и започнал да се занимава со трговија. Лазаров зборува, француски, отомански турски и фарси.
[[Податотека:IMARO Shtip Todor Lazarov Ivan Panayotov Kotse Gotchev and Mishe Bachov.JPG|мини|лево|280п|Штипското раководно тело: Тодор Лазаров, Иван Панајотов, Коце Гочев и Мише Бачов.]]
Влегол во првиот револуционерен комитет на [[Македонска револуционерна организација|Македонската револуционерна организација]] во Штип 1894-1895 година, бил покрстен од [[Даме Груев]]. Во 1896 година заедно со [[Ѓорче Петров]] и [[Мише Развигоров]] го ликвидирал србоманот Јордан Бабамов, поради што бил уапсен. Во текот на [[Виничка афера|Виничката афера]] повторно бил уапсен <ref>[http://www.scribd.com/doc/35539013/Illustration-Ilinden-1932-Book-2-Godina-V-November „Илюстрация Илинден“, 1932 г., София, бр.2, стр. 2-4]{{Мртва_врска|date=August 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>, во 1899 година бил осуден на 4 години затвор, казната ја издржувал во [[Скопје]] и [[Приштина]]. На [[Солунски конгрес од 1903|Солунскиот конгрес]] од 1903 година бил делегат. Во 1905 година, бил уапсен зедно со д-р.[[Петар Кушев]], осуден и заточен во Тарабулус ал Шам <ref>[http://www.promacedonia.org/ps/ps_21.html Шатев, Павел. „В Македония под робство“, Издателство на Отечествения фронт, София, 1983, стр. 412.]</ref>. По [[Младотурска револуција|Младотурската револуција]] бил амнестиран, учествува во уредувањето на [[Сојуз на бугарски уставни клубови]] и влегол во неговото Централно управно тело.
 
По неуспехот на Хуриетот во 1909 - 1910, заедно со [[Тодор Александров]] учествувал во обновата на организациската дејност во Штипско и во мај 1910 година е избран за член на Задграничното претставништво заедно со [[Павел Христов]] <ref>Алманах „Македония“, София 1931 г., стр. 777</ref><ref>Гоцев, Димитър. Национално-освободителната борба в Македония 1912 - 1915, Издателство на БАН, София, 1981, стр. 15.</ref>.
 
Се разболел од туберкулоза и по избувнувањето на [[Првата балканска војна]] се самоубил <ref>[http://www.macedonia-science.org/print.php?plugin:forum.45 Македонски научен институт]</ref><ref>Илюстрация Илинден, април 1940, година 12, книга 4 (144), стр. 4-6.</ref><ref>Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 91 - 92.</ref> Според [[Георги Поп Христов]] последните зборови на Лазаров биле: ''Македонија е изгубена'' <ref>[http://www.promacedonia.org/gph/gph_33.html Спомени на Георги Попхристов]</ref>. [[Михаил Думбалаков]] за Лазаров напишал: