Разлика помеѓу преработките на „Зигмунд Фројд“

с
→‎Ид, его и супер – его: Правописна исправка, replaced: еведесетите → еведесеттите
с (Правописна исправка, replaced: било каква → каква било (2))
с (→‎Ид, его и супер – его: Правописна исправка, replaced: еведесетите → еведесеттите)
Терминот его почнува да се употребува во англискиот јазик при крајот на XVIII век; Бенжамин Франклин (1706-1790) ја опишува играта шах како начин за „…чување на здравиот ум и проверка на егото“. Фројд открива дека употребата на терминот Ид (дас Ес) потекнува од книжевните дела на Георг Гродек. Терминот ид се појавува во почетните дела на Борис Сидис, во коишто е значаен Вилијам Џејмс, во 1898г.
 
Супер – егото е моралната компонента на психата, којашто ги зема предвид посебните околности во коишто морално – правната работа може да не е правна за дадена ситуација. Рационалното его се обидува да оствари баланс помеѓу непрактичниот хедонизам на ид – то и еднаквоста на непрактичниот морализам на супер – егото; тоа е делот на психата којшто најчесто се одразува директно на дејствувањето на луѓето. Кога тоа е преоптоварено или загрозено од неговите задачи може да употреби одбранбени механизми како негирање, потиснување и преместување. Теоријата на механизмите за одбрана на егото имаат емпириско вреднување, и природата на потиснување, особено станува една од најжестоките дебатни области на психологијата во деведесетитедеведесеттите.
 
=== Животот и умртвените нагони ===