Разлика помеѓу преработките на „Мудрост“

Одземени 2 бајти ,  пред 2 месеци
с
→‎top: Правописна исправка, replaced: Перијандар → Периандар
с (→‎Мудроста како тема во уметноста: Правописна исправка, replaced: Даниил Хармс → Данил Хармс)
с (→‎top: Правописна исправка, replaced: Перијандар → Периандар)
Под '''мудрост''' се подразбираат способноста и желбата да се донесуваат избори што можат да добијат потврда по долгорочно испитување од многу луѓе. Во оваа смисла, да се оцени еден избор како „мудар“ значи дека дејството или не-дејството било [[стратегија|стратешки]] точно во однос на одредени широко прифатени [[вредност]]и. Mудроста ја претставува способноста на човекот да [[Мисла|мисли]] и да дејствува, користејќи ги знаењето, искуството, разбирањето, [[разум]]от и менталната способност. Мудроста се смета за доблест, тоа претставува поседување на знаење кое треба да се искористи во која било околност. Тука се вклучени: разбирањето на луѓето, нештата, настаните, ситуациите, како и подготвеноста и способноста да се применуваат [[перцепција]]та и расудувањето. Често е потребно и контрола на [[Емоција|емотивните]] реакции, за разумот да преовладува на универзален принцип. Мудроста означува длабоко знаење, но и можност за расудување. Мудрите луѓе често ги нарекуваат и [[филозоф]]и.
 
Во [[6 век п.н.е.]], [[Стара Грција|Старите Грци]] признавале седум мудреци: [[Талес]], [[Солон]], [[Хилон]], [[Питак]], [[Бијант]], [[Клеобул]] и [[ПеријандарПериандар]].<ref>„Beleške“, во: Erazmo Roterdamski, ''Pohvala ludosti''. Beograd: Rad, 2016, стр. 129.</ref>
 
Во своето дело, „[[Пофалба на глупоста]]“, [[Еразмо Ротердамски]] вели дека мудреците се некорисни во секојдневниот, практичен живот, за што најдобар пример е [[Сократ]].<ref>Erazmo Roterdamski, ''Pohvala ludosti''. Beograd: Rad, 2016, стр. 31.</ref>