Разлика помеѓу преработките на „Фридрих Вилхелм Јозеф фон Шелинг“

с
нема опис на уредувањето
с (r2.6.4) (Бот Додава: sh:Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling)
с
==Живот==
 
Шелинг е роден во градот [[Леонберг]] во [[Виртемберг]] (денешен [[Баден–Виртемберг]]). Тој посетувал монашко училиште во Бебенхаузен близу до Тубинген, каде што неговиот татко бил поп и професор по ориенталистика. Од 1783 до 1784, Шелинг посетувал католичко училиште во Нуртинген и го запознал Фридрих Холдерин, кој бил пет години негов тутор. На 16 годишна возраст, му била дадена дозвола да се замонаши во манастирот во Тубинген (семинар на евангелистичко – [[лутеранство|лутеранската црква]] во Виртемберг), и покрај тоа што немал 20 години. Во манастирот, тој делел соба со Хегел како и со Холдерин, и така тројцата станаа добри пријатели. Шелинг ги анализирал црковните отци и античките грчки филозофи. Неговите интереси постепено се пренасочија од лутеранска теологија кон филозофија. Во 1792 тој дипломирал на филозофскиот факултет, и во 1793 придонесол во меморабилите на Хајнрих Еберхард Готоб Паулин; во 1795 тој ги завршил тезите за неговата теолошки диплома, De Marcione Paullinarum epistolarum emendatore. Во меѓувреме, тој почнал да ги анализира Кант и Фихте, кои силно влијаеле на него. Во 1794, Шелинг ја објавил експозицијата на мислите на Фихте насловена entitled Über die Möglichkeit einer Form der Philosophie überhaup. Оваа работа била прифатена од Фихте и непосредно го носела угледот на Шелинг, репутацијата меѓу филозофите. Неговото повеќе разработено дело, Vom Ich als Prinzip der Philosophie, oder über das Unbedingte im menschlichen Wissen.
 
==Филозофија на природата==
[[Категорија:Идеалисти]]
[[Категорија:Германски философи]]
[[Категорија:ЛутераниЛутеранци]]
[[Категорија:Германско благородништво]]
[[Категорија:Романтизам]]