Национален парк Ивиндо

Националниот парк Ивиндонационален парк во источносредишен Габон во Средна Африка, кој се протега на границата на покраините Огоуе-Ивиндо и Огоуе-Лоло. Неговото создавање било објавено во август 2002 година од тогашниот претседател Омар Бонго на Самитот на Земјата во Јоханесбург, заедно со 12 други копнени национални паркови во Габон. Најпознати по спектакуларните водопади Конгу и Мингули на реката Ивиндо, познати како „чудата на Ивиндо“,[2] паркот ги вклучува и биосферниот резерват Ипаса Макоку и Лангуе Баи, едно од 5-те најважни шумски чистишта во Средна Африка.[3] Истражувачкиот институт за тропска екологија (Institut de Recherche en Écologie Tropicale; IRET), тропски истражувачки институт под надлежност на Националниот центар за научна и технологија (CENAREST), се наоѓа на север од паркот, 12 км од најблискиот град Макоку,[4] додека Истражувачката станица Лангоуе, управувана од Друштвото за заштита на дивиот свет (WCS; ДЗДС) се наоѓа на југ, неколку километри од Лангоуе Баи.

Национален парк Ивиндо
МСЗП — Категорија II (национален парк)
Водопад во Националниот парк Ивиндо
МестоГабон
Најблизок градМакоку
Координати0°05′17″ N; 12°37′48″ E / 0.088° СГШ; 12.63° ИГД / 0.088; 12.63[1]Координати: 0°05′17″ N; 12°37′48″ E / 0.088° СГШ; 12.63° ИГД / 0.088; 12.63[1]
Површина3.000 km2 (1,200 sq mi)
Воспоставен(а)2002
Управно телоНационален завод за национални паркови
Светско наследство на УНЕСКО
КритериумПрироден: (ix)(x)
Навод1653
Запис2021 (44. заседание)

Физички особености на паркот вклучуваат реката Ивиндо, паркот е главната притока на Огоуе, и планината Кингуе (749 м)[5] и планината Нгуади (870 м). Просечните врнежи се 1672 мм, со најголеми врнежи помеѓу септември и декември и февруари и мај.[2] Силни грмотевици се случуваат сезонски, а понекогаш може да ствараат месни торнада, особено на висорамнината Ипаса; нарушувањата предизвикани од овој ефект може да бидат одговорни за фактот дека оваа шума површно наликува на секундарна шума.[2] Просечната температура е 23,9 °C (измерено во Макоку на неколку километри од границата на северниот парк), со сезонски варијации од околу 3,3 °C.[2]

Паркот зафаќа 300.000 хектари, од кои речиси сите се пошумени со мешавина од атлантска крајбрежна шума од Долна Гвинеја и полулистопадна шума типична за средишниот басен на Конго. Дивиот свет вклучува западнонизинска горила, обично шимпанзо, африкански шумски бивол, црвена речна свиња, ситатунга, како и една од последните релативно непроменети населенија на шумски слонови.[2] Значајни видови птици вклучуваат сивовратна горска врана, додека во паркот се регистрирани повеќе од 430 видови птици.[5]

Историја уреди

Од 2001 година, пред создавањето на паркот, ДЗДС го проучувал и заштитувал јужниот регион на паркот, концентриран во Лангуе Баи, со поддршка на она што сега е Габонска агенција за национални паркови (ANPN). Во 2004 година ДСДС изградил наменски изграден камп 3 км од Лангуе Баи, со сместување и канцеларии за истражувачи, кои обезбедуваат важни сознанија за бајската екологија и заштитно присуство против ловокрадците.[6]

Паркот бил прогласен за светско наследство на УНЕСКО во 2021 година.[7]

Наводи уреди

  1. Ivindo National Park protectedplanet.net
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Vande weghe, Jean Pierre (2009). Ivindo and Mwanga. WCS. стр. 7. ISBN 978-0-9820263-2-8.
  3. „Gabonese Republic“. Посетено на 18 јануари 2022.
  4. „Institut de Recherche en Ecologie Tropicale“. Посетено на 18 јануари 2022.
  5. 5,0 5,1 Hickendorff, Annelies. Gabon. Bradt Travel Guides. ISBN 9781841625546.
  6. „Ivindo National Park, Gabon - WCS“. WCS. Wildlife Conservation Society. Посетено на 18 јануари 2022.
  7. „UNESCO awards Gabon's Ivindo park World Heritage status“. France 24. 28 јули 2021. Посетено на 18 јануари 2022.

 

Надворешни врски уреди