Разлика помеѓу преработките на „Сончево зрачење“

Одземени 3.666 бајти ,  пред 11 година
+ средување
(+ sreduvawe)
(+ средување)
 
===Како работи на фотонапонскиот модул===
Еден фотонапонски модул е составен од повеќе ќелии и најчесто обезбедува [[напон]] од 12 или 24 [[волт|V]], и сила од 10 до 150 [[ват|W]]. Модулот има сила од 100 W, и напон од 12 V, а димензиите му се 58х132 cm. Бројот на модулите и капацитетот на [[акумулатор]]от се одредуваат според потребите на потрочувачите кои ќе се приклучат на фотонапонскиот систем. Користи компакт флуо светилки 7 и 11 W кои работат на неднонасочен напон од 12 V, а се приклучуваат со помош на стандардно сијалично грло Е27. За помали потреби постојат и фрижидери до 40 литри со напојување од 12 V. Доколу сакате да го користите постоечкиот фрижидер кој е предвиден за работа на 220V220 V, во тој случај обично се прави да целата електрична мрежа да работи на 220 V и се користат компакт флуо штедливи цијалицисијалици, бидејќи е потребо нада се води сметка за секој потрошувач. Регулаторите кои го регулираат полнењето на акумулаторите од фотонапонските ќелии, потрошувачката на струјата каккако оии состојбата на акумулаторите се произведуваат за стрѕјаструја од 6 до 30 [[ампер|A]]. Добиената електрична енергија од сончевите ќелии се акумулира во [[олово|оловните]] акумулатори[[акумулатор]]и со [[електролит]], бидејќи истите се предвидени за работа во режим на длабоко празнење, за раслика од акумулаторите кои се користат кај автомобилите.
 
СОНЧВИ КОЛЕКТОРИ: материјалите кои имаат особини на црно тело(потполно апсорбирање на сончевата енергија) се подобни за изградба на колектори. Се поставуваат на крововите (како кровни покривачи), фасадни или носечки конструкции. Степенот на искористеност при трансформација на соларната енергија во топлотна изнесува околу 60 до 70%. Составни делови на колекторот се: куќиште(од Alпрофил), термоизолација(минерална волна дебелина од околу 50 mm), апсорбер(Alламела низ која се поставени бакарни цевки), стаклена прекривка со дебелина од 4mm. Ова се техмнички податоци на колектори кои ги прозиведуваат некои регионални фимри.
===Сончеви колектори===
СОНЧВИ КОЛЕКТОРИ: материјалитеМатеријалите кои имаат особини на црно тело (потполно апсорбирање на сончевата енергија) се подобни за изградба на колектори. Се поставуваат на крововите, (како кровни покривачи),на фасаднифасадните или носечкиносечките конструкции. Степенот на искористеност при трансформација на соларната енергија во топлотнатоплинска изнесува околу 60% до 70%. Составни делови на колекторот се: куќиште (од AlпрофилAl профил), термоизолација (минерална волна со дебелина од околу 50 mm), апсорбер (Alламелаалмела низ која се поставени бакарни[[бакар]]ни цевки), стаклена прекривка со дебелина од 4mm4 mm. Ова се техмничкитехничките податоци на колектори кои ги прозиведуваат некои регионални фимрифирми.
Во системите за искористување на сончевата енергија разликуваме два циркулациски круга: примарен и секундарен. Во примарниот круг, топлината апсорбирана во апсорберот од колекторот се пренесува до разменувачот на топлината[[топлина]]та. Преносител на топлината во примарниот круг најчесто е смеса од вода и 30-40% [[етиленгликол]]. Во секундарниот круг преку променувачот на топлината, топлината се пренесува на акумулаторите[[акумулатор]]ите за топлина, а од тука посредно или непосредно до потрочувачитепотрошувачите, како топла санитарна вода или вода за греење на просторот.
Меѓутоа, мора да има дополнителен систем за греење и топла вода, бидејќи соларната енергија ноќе и во зима не ги задоволува нашите потреби. Со вградувањето на колекторите на самиот старт имаме дополнителна инвестиција, меѓутоа дополнително имаме заштеда на гориво или електрична енергија.
 
Сопред проценките соларната енергија во [[лето]] би можела да обезбеди 80% од потребата за топла вода, а зимово помеѓу[[зима]] меѓу 35% и 50%. Системите за греење и топла вода би можеле да обезбедат 35% од ппотребитепотребите во северна и централна [[Европа]], околу 50% јужно од Алпите[[Алпи]]те, а на југот на Европа дури и до 70%. Според предвидувањата вкупната површина на колектори во ЕУ во 2010 кетреба да достигне 75 милиони km2.
ГОЛЕМИ ПОТРОШУВАЧИ
 
СОЛАРНИ ЕЛЕКТРАНИ: во нив се врши посредна конверзија на сончевата енергија во електрична;
===Соларни електрани===
сончева енергија à концентрација на топлинската енергијаàсоздавање на пареа àмеханичка енергија во парните турбини àелектрична енергија.
Во нив се врши посредна конверзија на сончевата енергија во електрична. Со примена на [[огледало|огледала]] се врши концентрирање на сончевата енергија наво колекторот. Доколу на тој начин се постигне температура помала од 100 [[целзиус|С]], тогаш во разменувачот на топлината се користи [[фреон]], кој испарува и ја движи турбината[[турбина]]та, а ако се постигне значително повисока температура тогаш топлината се пренесува на [[вода]] од која создава пареа која ја движи парната турбина.
 
Постојат два система за соларни електрани:
Постојат два система за соларни електрани: за мали соларни електрани: DCS-Distributed Collectors System, кај кои течноста тече низ цевки околу кои се поставени параболични огледала, коишто го фокусираат зракот на цевката, пренесувајќи ја на тој начин концентрирано топлината.
За големи соларни електрани: CRS-Central Reciver System, со централен приемник, на кој со огледала се пренесува целокупната топлина.
Ваквите соларни електрани користат централен столб (повисок од 100m), на кој е лоциран котел – колектор за топлина. Околу столбот се распоредени огледала (хелиостати), чија положба компјутерски[[компјутер]]ски се контролира и корегира, така да независно од положбата на сонцето[[Сонце]]то во текот на денот, секогаш го рефлектираат зракот на врвот од столбот. Загреаната течност (минерлни масла или течен [[натриум]]) се пренесува преку акумулаторот[[акумулатор]]от за топлина до разменувачот, во кој се генерира пареа која ја движи турбината.
За големи соларни електрани: CRS-Central Reciver System, со централен приемник, на кој со огледала се пренесува целокупната топлина.
 
Најголема CRS електрана во светот е СЕ „Solarone“, во [[Калифорнија]], со сила од 10MW. За нејзина изградба на истата се потрошени 142 милиони УСД, што дава специфична инвстиција од 14.,2 USD/W, а што е за 15 пати пскапо од класичните електрани. Интересен е податокот дека 20 екипи од по 20 луѓе континуирано ги чистат огледалата за да може соларната електрана да функционира нормално.
Ваквите соларни електрани користат централен столб (повисок од 100m), на кој е лоциран котел – колектор за топлина. Околу столбот се распоредени огледала (хелиостати), чија положба компјутерски се контролира и корегира, така да независно од положбата на сонцето во текот на денот, секогаш го рефлектираат зракот на врвот од столбот.Загреаната течност (минерлни масла или течен натриум) се пренесува преку акумулаторот за топлина до разменувачот, во кој се генерира пареа која ја движи турбината.
 
Најголема CRS електрана во светот е СЕ „Solarone“, во Калифорнија, со сила од 10MW. За изградба на истата се потрошени 142 милиони УСД, што дава специфична инвстиција од 14.2 USD/W, што е за 15 пати пскапо од класичните електрани. Интересен е податокот дека 20 екипи од по 20 луѓе континуирано ги чистат огледалата за да може соларната електрана да функционира нормално.
Специфичната потрошувачка на клучните материјали (челик и бетон) е 20 до 30 пати поголема одколку кај ТЕ. Според пресметките периодот на враќање на инвстицијата е околу 15 години. Уште еден проблем е и големиот простор кој е потребепотреба за огледалата, со што кохакога таква СЕ би се градела на продуктивен простор, не би била возможнаможна било каква продукција на [[биоенергија]].
 
СОЛАРНА ЕНЕРГИЈА – малку теорија
 
Повеќето облици на енергија настанале или настануваат од влијанието на сончевото зрачење, на пример фосилните горива се акумулирана енергија од зрачењето на Сонцето која е пристигната на Земјата од пред милион години.
Кога зборуваме за енергијата од зрачењето на сонцето подразбираме негово искористување во моментот кога доага на Земјата, и тоа е непосредно искористување на зрачењето на Сонцето.
Дотокот на енергија од сончевото зрачење се нарекува соларна константа, која е 1400W/m2 при средна оддалеченост на Земјата од Сонцето, под агол од 90 степени занемарувајќи го влијанието на атмосверското абсорбирање. При поминување низ атмосверата дел од енергијата се троши во сложени процеси, а дел се рефлектира и реемитува во свемирот. Тој дел изнесува околу 1/3 од енергијата која доспеала до работ на атмосверата. Па дотокот на енергија до површината на Земјата изнесува во просек 920W/m2. Ако проекцијата на површината на Земјата е 127.106 km2, дотокот на енергија изнесува 117 400 TW. Поради ротацијата на Земјата таа енергија се распоредува по целата површина на Земјата (510.1.106km2), просечниот доток на енергија изнесува 230W/m2, односно 5.52Wh/m2 дневно. Ова се секако просечни вредности, а реалните зависат од географската ширина, делот од денот, појавата на блаци, загадувањето и др.
Сепак, дотокот на енергија од сончевото зрачење не е пропорционален со траењето на инсолацијата. Имено, дел од енергијата е губи поминувајќи низ атмосферата поради апсорбцијата на кислородот, озонот и јаглендиоксидот. Загубите се поголеми што повеќе е Сонцето поблиску до хоризонтот. Освен тоа, енергијата од зрачењето, при поминувањето низ атмосферата се распреснува, а најголемите загуби на енергија се нпосредно по залезот на Сонцето. Дел од распрсната енергија сепак доаѓа до Земјината површина (околу 50%).
Според тоа, вкупното зрачење кое допира до Земјината површина се состои од непосредно и дифузно зрачење кое е дел од распрснатата енергија од зрачењето.
 
Значи, енергијата од зрачењето е енергијата кја допира до Земјината површина во текот на денот, секако за времетрањето на онсолацијата. Таа енергија зависи и од состојбата на заоблаченост и особината на атмосферата, меѓутоа потребно е да се знае и за потенцијалната енергија од зрачењето. Тоа е максималната енергија која допира до површината низ сува и влажна атмосфера. Таа зависи и од географската ширина и надморската висина. Со намалуваање на надморската висина и зголемување на географската ширина, истата се намалува. На географска ширина од 43 степенипотенцијалната енергија изнесува околу 2500kWh/m2 годишно, а на географска ширина од 46 степени околу 2400kWh/m2 годишно.
{{Сонце}}
Сето ова покажува голема променливост на силата на зрачењето, меѓутоа, за разлика од промената на силата на ветерот, овие промени можат со голема или мала веројатност да се предвидат бидејќи е познат ритамот на појавата( излез и залез на Сонцето). Интензитето на зрачењето кое ни стои на располагање не можеме да го предвидиме со голема веројатност. Како извор на енергија Сончевото зрачење е поповолно од ветерот сооглед на предвидувањето на појавата, но неповолно поради тоа што истото го немаме во текот на ноќта, и тоа што интензитетот се намалува во текот на зимата кога потршувачката е најголема. Системите можат да работат во текот на дневниот циклус, што не се поклопува со ритамот на побарувачката на енергија. Потрeбна е инсталација на дополнителни системи или да се обезбеди акумулирање на енергијата со која би се снабдувале потрошувачите во текот на ноќта.
 
==Референци==