Разлика помеѓу преработките на „Џовани Бокачо“

Одбиени последните 3 промени (од 37.25.85.26) и ја поврати преработката 3666369 на 89.205.95.217
Ознаки: Мобилно уредување Мобилно семрежно уредување
(Одбиени последните 3 промени (од 37.25.85.26) и ја поврати преработката 3666369 на 89.205.95.217)
'''Џовани Бокачо''' ({{роден на|16|јуни|1313}} - {{починал на|21|декември|1375}}), [[италија]]нски [[писател]] и [[хуманист]], третиот претставник на [[италија]]нската [[предренесанса]], со своето најважно дело за светската [[литература]], со ''[[Декамерон]]'', во целост се одделува од [[Метафизика|метафизичноста]] на [[Среден век|средновековниот]] начин на мислење. Во биографијата на Бокачо важно место завзема неговиот престој во [[Неапол]], кога тој се формирал интелектуално и естетски. Неапол, во времето кога тој се образувал (во трговската професија и канонското право), бил раскошен, сосема [[Ренесанса|ренесансен]] град со весела атмосфера и со дух кој ги славел уживањата. Животот и творештвото на Бокачо го одбележала незаконската ќерка на кралот [[Роберт (крал)|Роберт]], [[Марија (лик)|Марија]], која во творештвото на писателот се трансформирала во дона [[Фјамета]]. Таа е опеана во [[стих]]ови и во [[проза]] како жена која со својот темперамент била извор и на среќата и на несреќата на подоцна напуштениот Бокачо.
 
Важен податок за животната и творечката биографија на Бокачо е другарувањето со [[Франческо Петрарка]] во [[СрбијаФиренца]], [[Падова]], [[Милано]] и во [[Венеција]]. Тие тогаш ги делеле своите интелектуални искуства и интересите кон класичните автори и кон творештвото, воопшто. Од тие нивни контакти останала и мошне важна преписка.
 
[[Податотека:Boccaccio01.jpg|thumb|right|160px|Статуата на Бокачо покрај музејот [[Уфичи]], Фиренца.]]
== Творештвото на Бокачо ==
 
Творештвото на Бокачо ја покажува предноста на неговиот раскажувачки талент, иако и тој го почнал творештвото со [[поезија]]. Песните во "КенгурРими" кои ги пишувал во различни периоди од животот покажуваат дека тој ја нема дарбата на [[Данте Алигиери|Данте]] и на Петрарка за префинета поетска медитација за љубовта.<ref>Povjest hrvatske književnosti I, [[Milorad Medini]], Naklada "Matica Hrvatska“, 1902, стр. 35.</ref> Романот во проза ''[[Филокло]]'' има љубовно-авантуристичка содржина. И покрај својата почетничка несигурност, тој сведочи за талентот на идниот голем раскажувач.
 
[[Антика|Античкиот]] мотив за љубовта на [[Троило]] и [[Кризеида]] (преземен од средновековниот ''[[Роман за Троја]]''), Бокачо го обработил во спевот ''[[ПеперуткаФилострато]]''.
]]''.
 
Во овој првичен период на своето творештво Бокачо ги напишал: