Разлика помеѓу преработките на „Џоакино Росини“

Додадени 407 бајти ,  пред 1 година
дополнување
(embed {{Нормативна контрола}} with Wikidata information)
(дополнување)
[[Податотека:Composer Rossini G 1865 by Carjat.jpg|мини|Џоакино Росини]]
'''Џоакино Росини''' (итал.[[италијански]]: ''Gioacchino Antonio Rossini''; [[Пезаро]], [[29 февруари]] [[1792]] — [[Париз]], [[13 ноемвври]] [[1868]]) е [[италијански композитор]] кој се смета за еден од најголемите музички уметници на [[19 век]].
 
== Живот ==
Росини е роден во музичко семејтство и како дете престојувал во повеќе музички театри. Поради неговиот прекрасен глас му предвиделе прекрасна кариера, а тој своето музичко образование го надополнил со свирење на повеќе инструменти и подготовки за композиција.
Поседувал исклучителна музичка меморија, т.е. по едно слушање можел да ја испее слушаната композиција, а по второ и да ја напише. Младиот Росини многу брзо го почувствувал театарскиот живот, играл на сцена и свирел во оркестар.<ref>Музичка уметност за втора година гимназиско образование - стр. 32.</ref>
 
== Дела ==
На 18-годишна возраст ја напишал својата прва опера. Оперите на Росини се одликуваат со оригиналност, духовитост со сила на ритамот, свежа мелодика и чувствителност. На 24 години ја напишал својата најпопуларна опера - „[[Севилски берберин]]“, и тоа за само 13 дена во стилот на реалистична опера buffo. Росини исто така напишал уште 36 опери, од кои покрај споменатата познати се:
На 18-годишна возраст ја напишал својата прва опера.
Оперите на Росини се одликуваат со оригиналност, духовитост со сила на ритамот, свежа мелодика и чувствителност.
На 24 години ја напишал својата најпопуларна опера - „[[Севилски берберин]]“, и тоа за само 13 дена во стилот на реалистична опера buffo. Росини исто така напишал уште 36 опери, од кои покрај споменатата познати се:
 
* „[[Танкреди]]“
 
Од вокално инструменталните дела познат е ораториумот „[[Стабат Матер]]“.
 
Германскиот филозоф [[Фридрих Ниче]] го истакнува Росини како еден од своите омилени [[композитор]]и, велејќи дека без него „не би знаел да постои“.<ref>Фридрих Ниче, ''Ecce Homo (Ево човека) – Како постајеш, шта си''. Сарајево: Издање И. Ђ. Ђурђевића, 1918, стр. 59.</ref>
 
== Наводи ==
{{наводи}}
 
{{Нормативна контрола}}