Отвори го главното мени

Молекуларна машина

Молекуларна машина или наномашина[1] е секој цел број на молекуларни компоненти кои произведуваат квазимеханички движења (излез) како одговор на специфични дразби (влез).[2] Овој израз најчесто се употребува како општ поим за молекули кои едноставно ги имитираат функциите што се случуваат на макроскопско ниво. Поимот е исто така чест во нанотехнологијата, каде се претпоставува постоење на низа сложени молекуларни машини за конструкција на наноасемблери. Молекуларните машини можат да се поделат на две пошироки категории: синтетички и биолошки.

Молекуларните системи способни да ја менуваат рамнотежата на хемиските или механичките процеси претставуваат потенцијална важна гранка на хемијата и нанотехнологијата. Бидејќи градиентот добиен од овој процес може да изведува корисна работа, овие типови на системи, по дефиниција, се пример за молекуларни машини.

НаводиУреди

  1. Satir, Peter; Søren T. Christensen (26 март 2008 г). Structure and function of mammalian cilia. „Histochemistry and Cell Biology“ (Springer Berlin / Heidelberg) том  129 (6): 688. doi:10.1007/s00418-008-0416-9. 1432-119X. PMID 18365235. PMC: 2386530. http://www.springerlink.com/content/x5051hq648t3152q/. посет. 11 септември 2009 г. 
  2. Ballardini R, Balzani V, Credi A, Gandolfi MT, Venturi M.. Artificial Molecular-Level Machines: Which Energy To Make Them Work?. „Acc. Chem. Res.“ том  34 (6): 445–455. doi:10.1021/ar000170g. http://pubs.acs.org/cgi-bin/abstract.cgi/achre4/2001/34/i06/abs/ar000170g.html.