Михај Еминеску

Михај Еминеску (романски: Mihai Eminescu), роден Михаил Еминович (Mihail Eminovici; 15 јануари 1850 – 15 јуни 1889) — романски поет, писател и новинар, често именуван како најпознат и највлијателен романски поет. Еминеску бил активен член на книжевното друштво Жунимеа и работел како уредник за списанието Тимпул, официјален гласник на Конзервативната партија на Романија.[2] Неговите први објавени песни биле на возраст од 16 години.

Михај Еминеску
Eminescu.jpg
Портрет на Михај Еминеску.
ИмеMihai Eminescu
Роден/аМихаил Еминович
15 јануари 1850(1850-01-15)
Ботошани, Кнежевство Молдавија (денес Романија)
Починат/а15 јуни 1889(1889-06-15) (возр. 39)
Букурешт, Романија
ПочивалиштеГробишта Белу, Букурешт
Занимањепоет, писател, новинар
Јазикромански
НационалностРоманец
Апсолвент наУниверзитет во Виенаa
Хомболтов универзитет во Берлин
Жанрпоезија, краток расказ
Предметсмрт, љубов
Книжевно движењеромантицизам
Значајни делаLuceafărul, Scrisoarea I
Години на активност1866–1888
ПартнерВероника Микле
РодниниЏорџе Еминеску (татко)
Ралука Јарашку (мајка)[1]

Потпис

ДелаУреди

Според голем број романски историчари, меѓу кои и Никола Јорга, Еминеску е најголем романски поет.

ПоезијаУреди

Поезијата на Еминеску е со различна тематика, од природа до љубов, од омраза до социјална критика. Поезијата на Еминеску е преведена на над 60 јазика. Неговите дела имале силно влијание врз романската култура. Неговите најпознати поеми се:[3]

  • „Доина“, 1884
  • „Езер“ (Lacul, 1876)
  • „Ноќна молитва“ (Luceafărul, 1883)
  • „Сини цвеќиња“ (Floare albastră, 1884)
  • „Желба“ (Dorința, 1884)
  • „Квечерина над Брдото“ (Sara pe deal, 1885)
  • „О, остани“ (O, rămai, 1884)
  • „Епигони“ (Epigonii, 1884)
  • „Писма“ (Scrisori)
  • „И ако...“ (Și dacă,1883)
  • „Ода во антички такт“ (Odă în metru antic, 1883)
  • „Имам уште една желба“ (Mai am un singur dor,1883)
  • „На ѕвезда“ (La Steaua ,1886)

ПрозаУреди

  • „Пуст гениј“ (Geniu pustiu)
  • „Проколнат Дионис“ (Sărmanul Dionis)
  • „Цезара“ (Cezara)

НаводиУреди

  1. „Părinții, frații, surorile lui Mihai Eminescu“. Tribuna (романски). 15 January 2013.
  2. Mircea Mâciu dr., Nicolae C. Nicolescu, Valeriu Şuteu dr., Mic dicţionar enciclopedic, Ed. Stiinţifică şi enciclopedică, Bucureşti, 1986
  3. „Autor:Mihai Eminescu“. wikisource.org.

ЛитератураУреди

  • George Călinescu, La vie d'Eminescu, Bucarest: Univers, 1989, 439 p.
  • Marin Bucur (ed.), Caietele Mihai Eminescu, București, Editura Eminescu, 1972
  • Murărașu, Dumitru (1983), Mihai Eminescu. Viața și Opera, Bucharest: Eminescu.
  • Petrescu, Ioana Em. (1972), Eminescu. Modele cosmologice și viziune poetică, Bucharest: Minerva.
  • Dumitrescu-Buşulenga, Zoe (1986), Eminescu şi romantismul german, Bucharest: Eminescu.
  • Bhose, Amita (1978), Eminescu şi India, Iaşi: Junimea.
  • Iţu, Mircia (1995), Indianismul lui Eminescu, Braşov: Orientul latin.
  • Vianu, Tudor (1930), Poezia lui Eminescu, Bucharest: Cartea Românească.
  • Negoițescu, Ion (1970), Poezia lui Eminescu, Iaşi: Junimea.
  • Simion, Eugen (1964), Proza lui Eminescu, Bucharest: Editura pentru literatură.

Надворешни врскиУреди