Грмушарско куче

вид диво куче од Средна и Јужна Америка
{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/{{автотаксономија/Предлошка:Автотаксономија/Speothos|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}} |machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}|machine code=parent}}

Грмушарско куче (Speothos venaticus) — вид на куче кое се среќава во Централна и Јужна Америка[1][2]. И покрај широкиот опсег, многу е ретка во повеќето области, освен во Суринам, Гвајана и Перу[2][3]. За првпат го идентификувал Петар Вилхелм Лунд од фосили во бразилските пештери и се верувало дека е изумрен вид[3]. Грмушарското куче е единствениот жив вид во родот Speothos[1] и генетските докази сугерираат дека најблизок роднина му е гривестиот волк од централна Јужна Америка[4] и африканското диво куче[5]. Овој вид е наведен под закана за исчезнување од Меѓународниот сојуз за заштита на природата.

Грмушарско куче[1]
Speothos venaticus Zoo Praha 2011-5 (cropped).jpg
Грмушарско куче
Научна класификација [ у ]
Непознат таксон (попр): Speothos
Вид: Грмушарско куче[1]
Биномен назив
Speothos venaticus
(Lund, 1842)
Subspecies
  • S. v. panamensis (Панамско грмушарско куче)
  • S. v. venaticus (Јужноамериканско грмушарско куче)
  • S. v. weijie (Јужно грмушарско куче)
Опсег

ОписУреди

Возрасните грмушарски кучиња имаат меко долго кафеаво крзно, со полесно црвеникава нијанса на главата, вратот и грбот и опашката, додека долната страна е темна[3]. Сепак, помладите имаат црно крзно над целото тело. Возрасните обично имаат должина на главата од 57–75 см, со опашка од 12,5–15 см. Тие имаат висина на рамо од 20–30 см и тежат 5-8 кг[6]. Имаат кратки нозе во однос на своето тело, како и кратка уста и релативно мали уши. Имаат вкупно 38 заби.

РаспространетостУреди

Грмушарското куче е распространето од Костарика во Средна Америка и низ поголемиот дел од Јужна Америка источно од Андите, јужно од централна Боливија, Парагвај и јужниот дел на Бразил. Тие првенствено живеат во низински шуми до надморска височина до 1.900 метри, влажни савани и други живеалишта во близина на реките, но може да се најдат и на посуви места и отворено пасиште.

ОднесувањеУреди

Грмушарските кучиња се месојади и ловат во текот на денот. Нивниот типичен плен се паките, агутите и капибарите, сите големи глодари. Иако можат да ловат сами, обично ловат во мала група.

Тие се еден од најгрозните видови во Јужна Америка.

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 1,2 Возенкрафт, В. К. (16 ноември 2005). Вилсон, Д. Е., и Ридер, Д. М. (уред.). Mammal Species of the World (изд. Трето издание.). Johns Hopkins University Press. ISBN 0-801-88221-4.CS1-одржување: повеќе имиња: список на уредници (link)
  2. 2,0 2,1 2,2 DeMatteo, K.; Michalski , F. & Leite-Pitman, M.R.P. (2011). Speothos venaticus. Црвен список на загрозени видови. 2011: e.T20468A9203243. doi:10.2305/IUCN.UK.2011-2.RLTS.T20468A9203243.en. Database entry includes justification for why this species is near threatened
  3. 3,0 3,1 3,2 de Mello Beiseigel, B. & Zuercher, G.L. (2005). „Speotheos venaticus“. Mammalian Species. 783: Number 783: pp. 1–6. doi:10.1644/783.1.
  4. Wayne, R.K.; и др. (1997). „Molecular systematics of the Canidae“. Systematic Biology. 46 (#4): 622–653. doi:10.1093/sysbio/46.4.622. PMID 11975336.
  5. Nyakatura, K.; и др. (2012). „Updating the evolutionary history of Carnivora (Mammalia): a new species-level supertree complete with divergence time estimates“. BMC Biology. 10 (#12): 12. doi:10.1186/1741-7007-10-12. PMC 3307490. PMID 22369503.
  6. „Speothos venaticus | ARKive“. ARKive. Архивирано од изворникот на 5 December 2008. Посетено на 15 December 2016.

Надворешни врскиУреди