Разлика помеѓу преработките на „Абасидски Калифат“

 
Уште еднаш, Абасидите биле принудени да се справат со воената моќ со која не можеле да се совпаднат, иако калифот на Абасидите останал титуларен шеф на исламската заедница. Следните султани [[Алп Арслан]] и [[Малик шах I]], како и нивниот везир Низам ал-Мулк, се населиле во Персија, но ја држеле власта над Абасидите во Багдад. Кога династијата започнала да ослабува во 12-от век, Абасидите повторно добиле поголема независност.
 
===1118–1258===
[[File:Abbasids Baghdad Iraq 1244.JPG|thumb|upright|Монета на Абасидите, 1244]]
 
Додека калифот [[Ал-Мустаршид]] бил првиот калиф што изградил армија способна да се исправи со армијата на Селџците во битка, тој сепак бил поразен во 1135 година и убиен. Калифот ал-Мукафи бил првиот абасидски калиф кој ја повратил целосната воена независност на калифатот, со помош на неговиот везир [[Ибн Хубајара]]. По речиси 250 години подлост на странски династии, тој успешно го одбранил Багдад против Селуџаците во [[Опсада на Багдад (1157)|опсадата на Багдад (1157)]], со што го обезбедил Ирак за Абасидите. Владеењето на Ал Насир (1225) го вратил калифатот на власт низ целиот Ирак, во голема мера врз основа на организациите на „''футула''“<ref name=mag/>. Ал-Мустансир ја изградил Мустансириската школа, во обид да ја затвори селаџучката [[Низамија]] изградена од Низам ал-Мулк.
 
===Монголска инвазија===
[[File:DiezAlbumsFallOfBaghdad a.jpg|thumb|upright|[[Опсада на Багдад (1157)|Опсадата на Багдад ]] од [[Халагу Кан]] во 1258 година.]]
 
Во [[1206]] година, [[Џингис Кан]] воспоставил моќна династија меѓу Монголите од [[Централна Азија]]. Во текот на [[13 век]], оваа монголска империја го освоила поголемиот дел од евразиската копнена маса, вклучувајќи ја и [[Кина]] на исток и голем дел од стариот исламски калифат (како и [[Киевска Рус]]) на запад. Уништувањето на [[Халагу Кан]] на Багдад во [[1258]] година традиционално се смета за приближен крај на Златното доба на калифатот.<ref>{{harvnb|Cooper|Yue|2008|p=215}}</ref>. Монголите стравувале дека натприродна катастрофа ќе ги нападне доколку се истури крвта на [[Ал Мустази]], директен потомок на вујкото на Мухамед, [[Ал-Абас ибн Абд ал-Муталиб]]<ref name=encyclopedia>{{harvnb|Glassé|Smith|2002}}</ref>. Шиитите од Персија изјавиле дека таква несреќа не се случила по смртта на Хусејн ибн Али. Сепак, Ал Мустази бил сошиен во вреќа и фрлен под коњите на [[20 февруари]] [[1258]] година. Исто така било убиено и најблиското семејство на калифот, освен неговиот најмлад син, кој бил испратен во [[Монголија]], и ќерка која станала роб во харемот на Халагу<ref>{{harvnb|Frazier|2005}}</ref>.
 
== Наводи ==