Разлика помеѓу преработките на „Рационализам“

Нема измена во големината ,  пред 13 години
нема опис на уредувањето
(Нова страница: Во епистемологијата и во најширока смисла, '''рационализaм''' е „секое гледиште кое се повику...)
 
Во [[епистемологија]]та и во најширока смисла, '''рационализaм''' е „секое гледиште кое се повикува на [[разум]]от како извор на знаењето.“ <ref>{{cite book|title=A Dictionary of Philosophy|first=A.R.|last=Lacey|location=London|year=1996}}</ref> Во техничка смисла, тоа е метод или теорија „во која критериумот за вистината не е сензорен туку интелектуален и дедуктивен“.<ref>{{cite book|title=Rationalism|first=Vernon|last=J. Bourke|year=1962}}</ref> Разни степени на примена на овој метод водат кон различни рационалистички гледишта, од умерените дека „сазумот„разумот има предимство пред другите начини за стекнување на знаењата“, до радикалните позиции дека „разумот е единствен пат до знаењето“.
 
Во Западната филозофска традиција, рационализмот започнал во [[Античка Грција]] со Елеатиците, Питагорејците и Платон, чии теории за самодоволноста на разумот станале лајтмотив за [[Неоплатонизам|Неоплатонизмот]] и [[Идеализам|идеализмот]].
4.318

уредувања