Француска сабија од царската гарда

Сабјата е тип на меч со закривено сечиво. Воената сабја била употребена како меч за вежбање во 19 век, по што се зголемил интересот за мечување со сабји (било додадено во Олимписките игри во 1896 г.).

ИсторијаУреди

И ако мечови со една остра страна постоеле дури во класична и средновековна Европа, како германскиот Сеакс, предокот на сабјата се појавува во евроазиските степи, а е поврзан со старуте Унгарци и турската експанзија.[1] Најстарите сабји имале мала кривина во сечивото, биле кратки, со остар крај и горната третина од сечивото било остро и на другата страна.[2]

Сабјата како тема во уметностаУреди

  • „Крале Марко ја препознава татковата сабја“ (српски: Марко Краљевић познаје очину сабљу)[3]

НаводиУреди

  1. Nicolle, D. (2007) Crusader Warfare: Muslims, Mongols and the struggle against the Crusades, p. 175. Fashion, Forensic. „Magyar“. Forensic Fashion. конс. 2015-07-24. 
  2. Imperial, Manning. „Catalogue“. Manning Imperial. Manning Imperial. конс. 2015-07-24.  Lángó, Péter. „Archaeological Research on the Conquering Hungarians. A Review.“. Academia.edu. Academia.edu. конс. 2015-07-24. 
  3. „Марко Краљевић познаје очину сабљу“, во: Народне епске песме I. Београд: Просвета (без дата), стр. 125-128.