Отвори го главното мени

Монофтонг (едногласник, едногласка)[1] е чист самогласен глас, чија творба на почетокот и крајот е релативно неменлива, и која не се движи горе-долу кон нова положба на творба. Монофтонзите се разликуваат од дифтонзите, бидејќи кај второспоменатите, самогласните особености се менуваат во рамките на истиот слог, и од зевот, каде согласките се соседни, но припаѓаат на два различни слога.

Гласовни промениУреди

Важен елемент во промените на еден јазик претставува преодот на монофтонзите во дифтонзи (дифтонгизација, раздвојување) или на дифтонзите во монофтонзи (монофтонгизација, слевање)[2] и поттикнува други промени во истиот.

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

  1. „монофтонг“ — Лексикон на македонскиот јазик на офф.нет
  2. „монофтонгизација“ — Лексикон на македонскиот јазик на офф.нет