Тетралемата е појава што се истакнува во индиската логика.

ДефиницијаУреди

Во него се наведува дека во врска со кој било логичен предлог X, постојат четири можности:

  (потврда)
  (негација)
  (и двете)
  (ниту едно)

КатускотиУреди

Историјата на четирикратно негирање, Катускоти (на санскрит), е евидентна во логичко-епистемолошката традиција на Индија, со оглед на категоричната номенклатура на индиската логика во западниот дискурс. Подвлечено под покровителство на индиската логика, „будистичката логика“ е особено фокусирана во нејзиното внесување на четирикратното негирање, за што сведочат традициите на Нагарџуна и Мадјамака, особено школата Мадјамака, со оглед на ретроактивната номенклатура на Прасангика од тибетскиот будистички логико-епистемолошка традиција.

Варијанта на тетралемата се користи во старогрчките филозофски школи на Демокрит[1] и пиронизмот. Пирон вклучува во неговото резиме на неговите учења, а Секст Емпирик го вклучува кај пиронските максими.[2]

ПоврзаноУреди

НаводиУреди

  1. Democritus: 5. Theory of Knowledge
  2. Sextus Empiricus, Outlines of Pyrrhonism книга 1, дел 19

Надворешни врскиУреди