Отвори го главното мени

Ситопечат е графичка техника во која отпечатокот се реализира при притискање на боја низ печатарската форма која е изработена од свила затегната на дрвена или алуминиумска рамка.

ПрименаУреди

Со оглед на разновидните можности, оваа техника има примена во многу други индустриски гранки, а особено при печатење на готови производи.

Посебно место завзема во текстилната индустрија[1].

ИсторијаУреди

Ситопечатот потекнува уште од старата Кина, за првпат забележан е во династијата Сунг (960-1279 п.н.е.) каде што постоела техника слична на печатење на ситопечат. Во тоа време, се појавле првите печатени пари во светот.

Со текот на годините, оваа техника е усвоена од многу други земји и култури во Азија, а особено Јапонија, која ќе ја усоврши до перфекција.

Со векови, Истокот ја чувал тајната за прецизно печатење на текстил и пергамент со свилена перфорација.

МетодУреди

За разлика од другите печатарски техники, ситопечатот овозможува разновидни можности со кои се постигнува различна дебелина на слоевите на бојата, рељефност, делувајќи како тродимензионална слика.

Воедно печатењето на ситото од свила може да биде со изработка на шаблон, залепен на свилата, може да биде со цртањена непропушлив филм на свилата како и со нанесување на фото емулзија која под дејство на светлината и водата, ги дава скоро истите ефекти како кај фотографијата[2].

ГалеријаУреди

 
Материјали за ситопечат
 
Печатење на ситопечат

Надворешни врскиУреди

ЛитератураУреди

  • Паригин А. Б. Уметноста на ситопечатот. ХХ век (историја, феноменологија,техники, поими). – СПб.: СПб ГУТД, 2010. – 304 с. (рус). – ISBN 978-5-7937-0490-8
  • Бигелеисен Џ. И. Ситопечат: Современ водич. – Њујорк, 1972

НаводиУреди