Разлика помеѓу преработките на „Англиска реформација“

 
Кромвел бил адвокат и член на парламентот, евангелист кој максимално ја искористил близината до кралската надмоќ, кој исполнувал се кое посакувал самиот крал. <ref>MacCulloch, p.&nbsp;200</ref> Еден од неговите најблиски пријатели бил [[Томас Кранмер]], кој станал подоцна архиепископ. И покрај сè, поништувањето на бракот не одела во правилна насока за кралот. Папата по се изгледа повеќе бил заинтересиран да го слуша гласот на [[Карло V]], отколку на Хенри. Ана, Кромвел и нивните сојузници едноставно се обидувале кралот да успее да го игнорира папата. Во [[октомври]] [[1530]] година, на состанокот на свештенството било изгласано дека Парламентот не може да го овласти архиепископот да дејствува против волјата на папата. По ова, кралот преминал кон малтретирање и терор врз католичките свештеници. <ref>Haigh, p.&nbsp;106</ref>
 
== Дејствија од страна на англискиот крал против свештенството ==
 
Домашната опозицијата кон Хенриевата црковна политика била бргу осудена. Значителен број на прогонетите монаси биле мачени и погубени. Највидните опозиционери биле Џон Фишер, бискупот на Рочестер и Томас Мор бившиот лорд канцелар, кои одбиле да положат заклетва за лојалност, со што биле обвинети за велепредавство и како што налагал законот биле погубени во Тајбурн во 1535 година.