Роџер Пенроуз: Разлика помеѓу преработките

Додадени 15.365 бајти ,  пред 4 месеци
Нема опис на уредувањето
 
Пенроуз верува дека овие детерминистички и се уште неалгоритамски процеси може да се употребат во кватно механичката [[Колапс на бранова функција|редукција на брановата функција]], и може да се искористи од страна на мозокот. Тој вели дека сметачите денес се неспособни да поседуваат интелегенција бидејќи алгоритамски детерминистички системи. Тој се спротиставува на гледиштето дека рационалните процеси на умот се целосно алгоритамски и може да се дуплифицираат од страна на соодветно сложен сметач.<ref name=":0">{{Cite book|last=Penrose|first=Roger|url=https://books.google.com/books?id=X28sDwAAQBAJ&q=G%C3%B6del's+incompleteness+theorem|title=The Emperor's New Mind: Concerning Computers, Minds, and the Laws of Physics|date=2016|publisher=Oxford University Press|isbn=978-0-19-878492-0|language=en}}</ref> Ова е во спротивност со поддржувачите на [[сметачка теорија на умот|силната вештачка интелегенција]], која вели дека мислата може да биде симулирана алгоритамски. Тој овие тврдења ги заснова на тврдењата за свесноста ја надминува [[логика|формалната логика]] бидејќи оваа нерешливост на because [[запирен проблем|запирниот проблем]] и [[Годелова нецелосна теорема|Годеловата нецелосна теорема]] го попречуваат системот заснован на логички алгоритми да имитира човекови карактеристики како интелегенција за математичко согледување.<ref name=":0" /><ref>{{Cite book|last=Sen|first=Shuvendu|url=https://books.google.com/books?id=TmI-DgAAQBAJ&q=roger+penrose+%22consciousness+transcends+formal+logic%22&pg=PA118|title=Why Buddha Never Had Alzheimer's: A Holistic Treatment Approach Through Meditation, Yoga, and the Arts|date=24 October 2017|publisher=Health Communications, Inc.|isbn=978-0-7573-1994-5|language=en}}</ref> Овие тврдења првично биле изнесени од страна на филозофот [[Џон Лукас]] од [[Мертонов колеџ|Мертоновиот колеџ]], при [[Оксфордски универзитет|Оксфорд]].<ref>{{Cite web|title=In Memoriam: John Lucas|url=https://www.philosophy.ox.ac.uk/article/in-memoriam-john-lucas|access-date=7 October 2020|website=www.philosophy.ox.ac.uk|language=en}}</ref>
 
[[Пенроуз–Лукасова расправа|Пенроуз-Лукасовата расправа]] за последиците од Годеловата теорема за нецеловитоста за пресметковните теории на човековата интелегенција била подлежна на огромен броој на критики од математичарите, информатичарите и философитеж, и постигнатата согласност межу стручнирте лица во наброените полиња е дека оваа расправа е неточна, иако различни автори одбираат различни делови од расправта за нејзино оспорување.<ref>Criticism of the Lucas/Penrose argument that intelligence can not be entirely algorithmic:
* [http://consc.net/mindpapers/6.1b MindPapers: 6.1b. Godelian arguments] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20110611213335/http://consc.net/mindpapers/6.1b |date=11 June 2011 }}
* [http://users.ox.ac.uk/~jrlucas/Godel/referenc.html References for Criticisms of the Gödelian Argument] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20200703180031/http://users.ox.ac.uk/~jrlucas/Godel/referenc.html |date=3 July 2020 }}
* Boolos, George, et al. 1990. ''An Open Peer Commentary on The Emperor's New Mind.'' Behavioral and Brain Sciences 13 (4) 655.
* Davis, Martin 1993. ''How subtle is Gödel's theorem? More on Roger Penrose.'' Behavioral and Brain Sciences, 16, 611–612. Online version at Davis' faculty page at http://cs.nyu.edu/cs/faculty/davism/ {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/19981203160909/http://www.cs.nyu.edu/cs/faculty/davism/ |date=3 December 1998 }}
* {{cite journal | last = Feferman | first = Solomon | date = 1996 | citeseerx = 10.1.1.130.7027 | title = Penrose's Gödelian argument | journal = Psyche (consciousness journal) | volume = 2 | pages = 21–32 }}
* Krajewski, Stanislaw 2007. ''On Gödel's Theorem and Mechanism: Inconsistency or Unsoundness is Unavoidable in any Attempt to 'Out-Gödel' the Mechanist.'' Fundamenta Informaticae 81, 173–181. Reprinted in [https://books.google.com/books?id=0jSS-3Bl06cC&lpg=PP1&pg=PA173#v=onepage&q&f=false Topics in Logic, Philosophy and Foundations of Mathematics and Computer Science:In Recognition of Professor Andrzej Grzegorczyk (2008), p. 173] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20161226205008/https://books.google.com/books?id=0jSS-3Bl06cC&lpg=PP1&pg=PA173#v=onepage&q&f=false |date=26 December 2016 }}
* {{cite journal | last1 = LaForte | first1 = Geoffrey | last2 = Hayes | first2 = Patrick J. | last3 = Ford | first3 = Kenneth M. | year = 1998 | title = Why Gödel's Theorem Cannot Refute Computationalism | journal = Artificial Intelligence | volume = 104 | issue = 1–2| pages = 265–286 | doi = 10.1016/s0004-3702(98)00052-6 | doi-access = free }}
* Lewis, David K. 1969. ''[http://www2.units.it/etica/2003_1/7_monographica.doc Lucas against mechanism] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20210225215326/http://www2.units.it/etica/2003_1/7_monographica.doc |date=25 February 2021 }}''. Philosophy 44 231–233.
* Putnam, Hilary 1995. ''Review of Shadows of the Mind.'' In Bulletin of the American Mathematical Society 32, 370–373 (also see Putnam's less technical criticisms in his [https://www.nytimes.com/books/97/04/27/nnp/17540.html New York Times review] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20210309045619/https://archive.nytimes.com/www.nytimes.com/books/97/04/27/nnp/17540.html |date=9 March 2021 }})
Sources that indicate Penrose's argument is generally rejected:
* Bringsford, S. and Xiao, H. 2000. ''[http://kryten.mm.rpi.edu/refute.penrose.pdf A Refutation of Penrose's Gödelian Case Against Artificial Intelligence] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20210224130103/http://kryten.mm.rpi.edu/refute.penrose.pdf |date=24 February 2021 }}.'' Journal of Experimental and Theoretical Artificial Intelligence 12: 307–329. The authors write that it is "generally agreed" that Penrose "failed to destroy the computational conception of mind."
* In an article at {{cite web |url=http://www.mth.kcl.ac.uk/~llandau/Homepage/Math/penrose.html |title=King's College London – Department of Mathematics |access-date=22 October 2010 |url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20010125011300/http://www.mth.kcl.ac.uk/~llandau/Homepage/Math/penrose.html |archive-date=25 January 2001 }} L.J. Landau at the Mathematics Department of King's College London writes that "Penrose's argument, its basis and implications, is rejected by experts in the fields which it touches."
Sources that also note that different sources attack different points of the argument:
* Princeton Philosophy professor John Burgess writes in ''[http://www.princeton.edu/~jburgess/Montreal.doc On the Outside Looking In: A Caution about Conservativeness] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20121019093317/http://www.princeton.edu/~jburgess/Montreal.doc |date=19 October 2012 }}'' (published in Kurt Gödel: Essays for his Centennial, with the following comments found on [https://books.google.com/books?id=83Attf6BsJ4C&lpg=PP1&pg=PA131#v=onepage&q&f=false pp. 131–132] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20161227005431/https://books.google.com/books?id=83Attf6BsJ4C&lpg=PP1&pg=PA131#v=onepage&q&f=false |date=27 December 2016 }}) that "the consensus view of logicians today seems to be that the Lucas–Penrose argument is fallacious, though as I have said elsewhere, there is at least this much to be said for Lucas and Penrose, that logicians are not unanimously agreed as to where precisely the fallacy in their argument lies. There are at least three points at which the argument may be attacked."
* Nachum Dershowitz 2005. ''[http://www.cs.tau.ac.il/~nachumd/papers/FourSonsOfPenrose.pdf The Four Sons of Penrose] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20170809142617/http://www.cs.tau.ac.il/%7Enachumd/papers/FourSonsOfPenrose.pdf |date=9 August 2017 }}'', in ''Proceedings of the Eleventh Conference on Logic for Programming, Artificial Intelligence and Reasoning (LPAR; Jamaica)'', G. Sutcliffe and Andrei Voronkov, eds., Lecture Notes in Computer Science, vol. 3835, Springer-Verlag, Berlin, pp. 125–138.</ref> [[Марвин Мински]], водечки заговарач за вештачката интелегенција, бил особено критичен, велејќи дека Пенроуз „се обидува да покаже, во поглавје по поглавје, дека човековата мисла не може да се заснова на ниеден познато научно начело.“ Минскиевото гледиште е сосема спротивно – тој верува дека луѓето се всушност машини, чие функционирање, иако сложено, е целосно објаснливо од моменталната физика. Мински се држел до ставот дека „некој може да ја однесе потрагата [за научно објаснување] далеку само преку потрагата за нови основни начела, наместо да се сконцентрира на вистинските детали. Ова е тоа што јас го согледувам во Пенроузовата потрага за ново основно начело на физиката кое ќе ја објасни свесноста.“<ref>Marvin Minsky. "Conscious Machines." Machinery of Consciousness, Proceedings, National Research Council of Canada, 75th Anniversary Symposium on Science in Society, June 1991.</ref>
 
Пенроуз одговорил на критиката на ''Царскиот нов ум'' со неговата следна книга од 1994 година ''[[Сенките на умот]]'', и во 1997 година со ''[[Големото, малото и човековиот ум]]''. Во овие свои дела, тој исто така ги искомбинирал набљудувањата со оние на анестезиологот [[Стујарт Хамероф]].<ref>{{Cite web|title=Can Quantum Physics Explain Consciousness? One Scientist Thinks It Might|url=https://www.discovermagazine.com/the-sciences/can-quantum-physics-explain-consciousness-one-scientist-thinks-it-might|access-date=7 October 2020|website=Discover Magazine|language=en|archive-date=3 October 2020|archive-url=https://web.archive.org/web/20201003024544/https://www.discovermagazine.com/the-sciences/can-quantum-physics-explain-consciousness-one-scientist-thinks-it-might|url-status=live}}</ref>
 
Пенроуз и Хамехоф образложувале дека [[свесност]]а е резултат на ефектите на квантната гравитација во [[микротубула|микротубулите]], кои тие ги нарекле [[квантно сознание]]. [[Макс Тегмарк]], во својот труд во ''Физички преглед E'',<ref>{{cite journal | last1 = Tegmark | first1 = Max | date = 2000 | title = The importance of quantum decoherence in brain processes | journal = Physical Review E | volume = 61 | issue = 4| pages = 4194–4206 | doi=10.1103/physreve.61.4194| pmid = 11088215 |arxiv = quant-ph/9907009 |bibcode = 2000PhRvE..61.4194T | s2cid = 17140058 }}</ref> пресметал дека временскиот период за еден неврон да испали и да се возбуди во микротубулите е помал од [[квантна декохеренција|декохерентниот]] период за фактор од најмалку 10.000.000.000. Приемот на овј научен труд е сумаризиран во оваа изјава за поддршка на Тегмарк: „Физичарите кои се незапознаени со оваа кавга, како што е [[Џон Смолин]], вели дека пресметките го потврдуваат она за кое тие се сомневале од самиот почеток. 'Ние не работиме со мозок кој е близу до апсолутна нула. Логично е неверојатно дека мозокот развил квантно однесување'“.<ref name="Tetlow 2007 166">{{cite book
|url=https://books.google.com/books?id=3mPI9rUuhJ8C&q=penrose%20
|last=Tetlow
|first=Philip
|title=The Web's Awake: An Introduction to the Field of Web Science and the Concept of Web Life
|publisher=John Wiley & Sons
|location=Hoboken, New Jersey
|date=2007
|isbn=978-0-470-13794-9
|page=166
|access-date=5 October 2020
|archive-date=7 December 2021
|archive-url=https://web.archive.org/web/20211207185552/https://books.google.com/books?id=3mPI9rUuhJ8C&q=penrose+
|url-status=live
}}</ref> Тегмарковиот труд е нашироко користен од страна на критичарите на Пенроуз-Хамерхофовото гледиште.
 
Во нивниот одговор на Тегмарковиот труд, исто така објавен во ''[[Физички преглед E]]'', физичарите Скот Хаган, [[Џек Тужински]] и Хамероф<ref name="Hagan2002">{{cite journal |doi=10.1103/PhysRevE.65.061901 |pmid=12188753 |author=Hagan, S. |author2=Hameroff, S. |author3=Tuszyński, J. |name-list-style=|title=Quantum Computation in Brain Microtubules? Decoherence and Biological Feasibility |journal=Physical Review E |volume=65 |issue=6 |page=061901 |arxiv=quant-ph/0005025 |date=2002|bibcode = 2002PhRvE..65f1901H |s2cid=11707566 }}</ref><ref name="Hameroff2006b">{{Cite book |author=Hameroff, S. |contribution=Consciousness, Neurobiology and Quantum Mechanics |editor-last=Tuszynski |editor-first=Jack |title=The Emerging Physics of Consciousness |publisher=Springer |pages=193–253 |date=2006|bibcode=2006epc..book.....T }}</ref> тврделе дека Тегмарк не се осврнал на моделот на квантното сознание, туку на модел кој самиот си го создал. Па така тој користел суперпозиции на кванти одделени со растојание од 24&nbsp;nm наместо помалите растојание кои биле користени во моделот на квантното сознание. како резултат на ова, групата предводена од Хамерофтврдела дека периодот на декохеренцијае за седум величини поголем од Тегмарковиот резултат, но сепак значително покус од потребните 25&nbsp;ms во квантното процесирање во теоријата било поврзано со 40&nbsp;Hz гама-синхотроност, според квантното сознание. За да се надмине оваа разлика, групата извела низа на предлози.<ref name="Hagan2002" /> Тие претпоставиле дека внатрешноста на невроните може да се менува меѓу течна и [[гел]] состојба. Кога е гел, дополнително се теоризирало дека електронските диполи на водата се насочени во иста насока, долж бадворешниот раб на микротубулните тубулински подединици.<ref name="Hagan2002" />Хамероф и др. предложиле дека вака подредената вода може да ја прегледа секоја квантна кохеренција во самиот тубулин на микротубулите од надворешната средина до остатокот од мозокот. Секој од тубулините исто така поседува опашка која се протега нанадвор од микротубулите, кои имаат негативен полнеж, и на тој начин ги привлекуваат позитивно наелектризираните јони. Се наведува дека ова всушност може да придонесе за допшолнителни прегледи. Дополнително, постои и тврдење дека микротубулите може да се напумпаат во кохерентна состојба со биохемиска енергија.<ref name=":1" />
 
[[File:Penrose in University of Santiago de Compostela to picked up the Fonseca prize.jpg|thumb|Пенроуз при [[Сантјагодекомпостелски универзитет|Сантијагодекомпостелскиот универзитет]] при приемот на [[Фонсекова награда|Фонсековата награда]]]]
 
== Поврзано ==