Стари Словени: Разлика помеѓу преработките

с
→‎''Лигвистични евиденции'': Правописна исправка, replaced: јазичарика → лингвистика
[проверена преработка][проверена преработка]
с (→‎''Лигвистични евиденции'': Јазично подобрување, replaced: На база → На основа)
с (→‎''Лигвистични евиденции'': Правописна исправка, replaced: јазичарика → лингвистика)
Некои научници сепак предложуваат дека ''некаде во [[Источна Европа]]'', прасловенскиот јазик се одделил од праиндоевропскиот до 1500 или 1000 година, најверојатно преку старa балто-словенска категорија. Корланд ги става Словените близу до индоевропското потекло: ''Оние Индоевропјани кои останале во тие подрачја после миграциите постанаа говорители на [[балтословенски јазици|балтословенски]]''.
 
Прасловенскиот останал изненадно конзервативен или архаичен над еден милениум. Според Корланд, најраниот подарок за диалектални контакти во обичниот словенски јазик можат да бидат датирани не порано од четвртиот век, наводно кој се поврзува со најраните фази на словенските миграции. Анализата на позајмените зборови покажува дека Словените, долго време имале контакт со германските групи, кои се случувале од периодот на прасловенскиот па се подоцна. Мнозинството на германските позајмени зборови во словенскиот се од готски корен. Да додадеме, дека има и некои ирански влијанија но не толку колку што се мисли. Исто така продолжената генетска врска меѓу [[Словенски јазици|словенските]] и [[Балтички јазици|балтичките јазици]], може да се каже дека големата сличност меѓу балтословенски е како резултат на долго временските културни контакти помеѓу овие две групи. Ова би ги ставило Прасловените во меѓусебен контакт, преку јазичарикаталингвистиката, аргеологијата меѓу оние групи кои зборувале балтички, [[Германски јазици|германски]] и [[Ирански јазици|иранските]] говорни [[номади]] во степите.
 
Во обид за да се лоцира јазичниот дом, јазичарите обично создадоа имиња на места, посебно хидроними, како индирекна евиденција. Според една интерпретација на ономастична евиденција, најстарите познати словенски хидроними се најдени во северна и Западна [[Украина]] и Јужна [[Белорусија]]. Факт е дека прасловенскиот има многу добра развиена терминологија за внатрешните водени површини како на пример езера, реки, бари, мочуришта итн. За разлика од тоа, обичниот словенски речник не вклучува детална терминологија за физичката фауна автохтона во шумските подрачја. Исто така обичната словенска терминологија не вклучува детална терминологија за физичките карактеристики на планините или степите, ниту има некоја поврзаност со мориња, или крајбрежни подрачја, како на пример флората и фауната или видовите на риби кои живеат во солените води. Сепак, поддржувачите на овие теории земаат здраво за готово дека прататковината на Словените мора да биде во некои од овие подрачја. Другите, пак, присвојувајќи поразлична методологија, забележаа дека словенските зборови за бука, ариш и тиса биле странски или германски по потекло, додека медовината беше тотално словенски. Заради тоа, тие аргументираа дека оригиналната словенска прататковина немала бука, ариш и тиса, но била полна со медовина. На основа на модерната дистрибуција на овие дрвја и сметајќи на геоботаниската стабилност околу последните две илјади години, некои веруваат дека оригиналната словенска прататковина била во Припјатните мочуришта во Полезија, северозападна Украина.