Михаил VI Вринга: Разлика помеѓу преработките

с
Правописна исправка, replaced: ]]г → ]] г (3), 6г → 6 г, 7г → 7 г, 9г → 9 г
[проверена преработка][проверена преработка]
с (→‎top: Додадена категорија, replaced: римско царство → Римско Царство (3))
с (Правописна исправка, replaced: ]]г → ]] г (3), 6г → 6 г, 7г → 7 г, 9г → 9 г)
 
|mother =
}}
'''Михаил VI Вринга''', наречен уште '''Стратиотик''' (Воениот, Воинствениот) или '''Геронтас''' (Стариот) ({{lang-el|Μιχαήλ ΣΤ΄ Βρίγγας}}, ?г. - 1059г1059 г.), бил [[Источно Римско Царство|византиски]] [[Византиски цареви|цар]] кој владеел од 1056г1056 г. до 1057г1057 г.
 
==Станување цар==
Царот [[Константин IX Мономах]] умрел на [[11 јануари]] [[1055]] година. Власта уште еднаш ја презела царицата [[Теодора Порфирогенита|Теодора]]. Таа била последна претставничка на [[Македонска династија|македонскиот царски дом]] и со нејзината смрт, на почетокот на [[септември]] во [[1056]] г., исчезнала оваа славна династиј. За свој наследник Теодора, на смртниот одар го одредила Михаил кој бил чиновник веќе во години, кој се чини порано вршел должност на логотет стратиотик и поради тоа тој го носел прекарот Стратиотик. Според оценката на Псел тој чеовек бил „помалку способен да раководи одошто да биде биде раководен“. Неговото доаѓање на престолот значело вистински триумф на цивилното благородништво. Членовите на сенатот биле опсипани со почести и дарови.<ref name="ReferenceA">Г.Острогорски. Историја на Византија. Скопје, 1992, стр.: 406.</ref>
 
==Владеење==
Подготвен да ги исполни сите желби на владеачката цивилна странка Михаил бил глув за барањата на воените кругови и ја одбил депутацијата којашто ја предводеле истакнатите генерали [[Исак I Комнин|Исак Комнин]] и Катакалон Кекавмен. Озлобените дигнале востание против цариградската влада. Во едно [[Пафлагонија|пафлагонско]] село Исак Комнин на [[8 јули]] [[1057]] г. бил прогласен за цар. Приврзаници му пристигнале сите делови на [[Мала Азија]] и набрзо Исак со својата војска допрел до [[Никеја]]. Војската што цариградската влада ја испратила против него претрпела пораз. Михаил VI морал да стапи во преговори со својот противник и му понудил преку пратеништвото што го предводеле [[Константин III Цариградски|Константин Лихуд]] и Михаил Псел, титула на [[Цезар (титула)|цезар]] и место на престолонаследник. Ваквите концесии само ги охрабриле неговите непријатели. Сега и во [[Цариград]] се кренала опозицијата и му подала рака на Исак Комнин. Пресудна улога одиграла [[Цариградска патријаршија|Црквата]] како трета сила и најважен чинител покрај двете сопернички [[Аристократија|аристократски]] групи. Патријархот [[Михаил I Цариградски|Михаил Керулариј]] се поставил на чело на опозицијата, [[Света Софија - Истанбул|Света Софија]] станала центар на агитација против владата. Михаил VI бил присилен да го напушти престолот и да се закалуѓери. На [[1 септември]] [[1057]] г. Исак Комнин влегол во Цариград и од рацете на патријархот Михаил ја примил царската круна.<ref name="ReferenceA"/>
 
== Наводи ==