Разлика помеѓу преработките на „Анастас Јанков“

с
Замена на к со ќ, replaced: Нa → На (2), пo → по, Jа → Ја, ке → ќе (2)
с (→‎Животопис: Јазична исправка, replaced: == Биографија == → == Животопис ==)
с (Замена на к со ќ, replaced: Нa → На (2), пo → по, Jа → Ја, ке → ќе (2))
{{Инфокутија за личност |
име=Анастас JанковЈанков |
портрет= Anastas_Jankov.jpg |
опис= македонски револуционер и офицер во Бугарија|
Анастас Jaнков Динков е роден во костурското село [[Загоричани]] на [[1 април]] [[1857]] г. Учи во родното село, а подоцна во егзархиското училиште во [[Цариград]], коешто го завршува во [[1875]] година, со одличен успех.
 
Бил прогонуван од отоманските власти и затворен, но успева да избeга во [[Одеса]], денешна [[Украина]]. Учествува како доброволец во српската армија во [[Руско-турска војна (1877-1878)|Руско-турската војна (1877-1878)]] и во Српско-турската војна ([[1876]]), во којашто е награден со српски орден и е унапреден во чин пoмладпомлад унтерофицер, по битката при Гредетин<ref>Димитър Михайлов: „Полковник Анастас Янков Храбрият македонски войвода“, в. „Трета възраст“, бр. 30, 28.7 - 3.8.10 г., стр. 10</ref>. За време на Руско-турската војна ([[1877]]-[[1878]]) е доброволец во V-та дружина на Бугарското ополчение, кога го добива чинот унтерофицер. Кај [[Шипка]] и [[Шејново]] е ранет и за пројавена храброст добива „Георгиевски крст“. Во [[1885]] г. учествува во [[Српско-бугарска војна|Српско-бугарската војна]]<ref>[http://www.kroraina.com/bugarash/macedonia/opalchenci.html Ополченци од Македониja]</ref> (на страна на Бугарите) и добива орден „За храброст“ од 4-ти степен.
 
Неколку години по формирањето на ВМК станува негов член, и во [[1902]] г. заминува за Македонија<ref>Ангел Динев: Илинденската епопея, стр. 249, том I, Софија, 1946 г.</ref>, со цел да им помогне на своите сонародници Македонци. Подоцна оди во [[Грција]] и [[Србија]], со мисија кај тамошните авторитети да добие поддршка за борбата за автономијата на Македонија.
 
[[Крсте Мисирков]] во „[[За македонцките работи]]“ вели:
: - „''Се зафати енергичната работа на Сарафов, заiедно со комитетите, председател'ствувани од него. Сарафов, како председник на Врховниiот комитет во Софиiа, работеше, сосем не сообразуваiки се со бугарцкото праител'ство... И така комитетите, а заедно со ниф, и уопшче македонците се ослободуваат од влиiаiн'ето на бугарцкото праител'ство, создаваат своiа независна програма за работа, таiа програма пропагандираат во Бугариiа и со неiа добиiаат влиiаiн'е на бугарцкиiот народ, а преко него и на праител'ството. Откако се укорени така македонцкото „дело" во Бугариiа, македонците зафатиiа да одат и во Србиiа и тамо да излагаат своiата програма на праител'ството и на србцкиiот народ. '''Сарафов, Радев, Iанков, увераваа, оти они се борат со девиз „Македониiа за македонците“, за сите македонци без разлика, и оти никоi пат Македониiа не кеќе се соiединит со Бугариiа. Не iет ли iасно и от тиiе постапоци на македонцките водачи, оти македонците зедоа сами да решаваат судбите на Македониiа''', и оти они во своiата деiност сет готои да се столкуваат и да согласат интересите на своiата таткоина, не само со Бугариiа, но и со друзите балкански држаици, откако се дадат од страна на Македониiа некоiи задолжеiн'а на тиiе држаици за окажаната неi помок'?''“<ref>[http://mk.wikisource.org/wiki/За_македонцките_работи/_Нaционалниiот_сепаратизм_Националниiот_сепаратизм:_земiшчето_на_коiе_се_имат_развиiено_и_ке_се_развиiат_за_однапред. „За македонцките работи“ (НaционалниiотНационалниiот сепаратизм - земiшчето на коiе се имат развиiено и кеќе се развиiат за однапред)]</ref>
 
== Семејство ==