Разлика помеѓу преработките на „Роже Мартен ди Гар“

с
Правописна исправка, replaced: оргинал → оригинал (2), Оргинал → Оригинал (2)
с (→‎top: Стилска исправка, replaced: ) бил → ) —)
с (Правописна исправка, replaced: оргинал → оригинал (2), Оргинал → Оригинал (2))
 
===Историскиот дел===
За историскиот дел од романот, Мартен ди Гар завршил вистинска работа на [[историчар]], како што ќе направи и за други романи. Неговото [[образование]] на архивиста му овозможило да спроведе истражувања според еден „[[научен метод]]“, проследувајќи трудови на историчари, оргиналниоригинални записи, како што се [[документ]]ите од судењето Драјфус, со постапувајќи спротиставени гледишта, со цел да открие дел од вистината. Но документите немаат само „информативна“ улога, по завршувањето на документарната [[етапа]], тие учествуваат исто така и во уметничкото создавање. На тој начин, тој цитира, присоединува, лепи, но повеќе или помалку експлицитен начин купови од документи (Жан Бароа тој ќе препише повеќе страници од стенографскиот запис од судењето на Зола), кои ја заменуваат или пак ѝ даваат форма на фикцијата. Благодарение на таа оргиналнаоригинална постапка, тој докажа дека може да се бара во 20-ти век признавање на квалификативот „објективен [[романописец]]“, со помирување на [[Уметност]]а и [[Политика]]та<ref name="a"/>.
 
===Замислата на романот===
Делото всушност е замислено во форма на роман целиот во дијалози, кој ги прекинуваат од време на време неколку описи во форма на дидаскалии. Тој ни нуди низа слики кој треба повеќе да сугерираат одредена [[атмосфера]] отколку да „раскажуваат“. Она што авторот сака да ни го открие се всушност [[автентичност|автентичните]] парчина од [[реалност]]а. Отфрлувајќи ја интервенцијата на сеприсутниот [[раскажувач]], авторот го тера читателот да прифати активна постапка на читање и обмислување<ref name="a"/>.
 
===ОргиналностаОригиналноста на Мартен ди Гар===
ОргиналностаОригиналноста на овој роман не доаѓа само од [[сила]]та на различните идеи што авторот се труди секогаш да ги претстави со најголема непристрасност, таа произлегува и од модерноста на неговата креативна постапка.
 
Роже Мартен ди Гар покажува дека не може да се идентификува со својот јунак, впрочем тој отсекогаш се држел на дистанца од своите јунаци. Нвистина, тој никогаш не морал да се ослободува од [[католицизмот]], зашто никогаш не ја ни осетил како што тоа го почуствувал неговиот јунак, стегата на религиозното образование и никогаш не го ни напуштил својот длабок [[атеизам]], притоа почитувајќи ги спротивните уверувања.<ref name="a"/>.