Разлика помеѓу преработките на „Епистемологија“

с
Јазична исправка, replaced: базиран → заснован (3)
с (Правописна исправка, replaced: се до → сè до , се додека → сè додека)
с (Јазична исправка, replaced: базиран → заснован (3))
- ако П е лажен, С не би верувал дека П;
- ако П е вистинит, С не би верувал дека П.
Нозик верувал дека трет погодбен услов служи за упатување кон случаите како тие опишани од Гетиер. Нози понатаму тврди дека овој услов упатува на случај како оној опишан од Д. М. Армстронг. Татко верува дека неговиот син е невин за некакво злосторство, поради вербата во неговиот син и бидејќи во судницата видел дефинитивна демонстрација за невиноста на неговиот син. Неговото верување преку методот на судницата ги задоволува четирите погодбени услови, но неговото верување базиранозасновано на верба не ги задоволува. Ако неговиот син е виновен, и натаму би верувал дека е невин, на основа на вербата во својот син; со ова се нарушува третиот погодбен услов.
 
Британскиот филозоф Сајмон Блекбурн ја критикувал оваа формулација преку сугерирање дека не сакаме да прифатиме како знаење верувања кои, иако ја „следат вистината“ (како што бара објаснувањето на Нозик), не е сметаат за соодветни причини. Вели дека „не сакаме да ја дадеме титулата на знаење нешто на некого кој само ги исполнува условите преку дефект, мана или грешка, споредено со некој друг кој не ги исполнува условите“. Како дополнение на ова, екстранлистичките описи за знаење, како тие на Нозик, честопати се принудени да одбиваат заклучок во случаи каде тој е интуитивно валиден.
 
==Емпирицизам==
Во филозофијата, емпирицизмот генерално е теорија на знаење со нагласување на улогата на искуството, особено искуство базиранозасновано на перцептуални опсервации од сетилата. Одредени форми го третираат целото знаење како емпириско, додека некои ги сметаат дисциплините математиката и логиката како исклучоци.
Постојат многу варијанти на емпирицизам, позитивизам и реализам меѓу нив се највообичаено изнесувани, но централно на сите емпирицистички епистемологии е замислата за епистемолошки привилегиран статус на сетилни податоци.
 
 
Конструктивизам
Конструктивизмот е поглед во филозофијата според она кое сето знаење е „конструирано“, колку и што е контигент на конвенцијата, човековата перцепција и социјалното искуство. Конструктивизмот предлага нови дефиниции за знаење и вистина кои формираат нова парадигма, базиранозасновано на нивната интерсубјективност наместо на класичната објективност, и на остварливоста наместо вистината. Пијагетскиот конструктивизам, сепак, верува во објективност – конструкти можат да бидат валидизирани преку експериментирање. Конструктивистичката точка на поглед е прагматска; како што рекол Вико: „Нормата навистината е да се успее во неа“.
Потекува во социологијата под терминот „социјален конструктионизам“ и го има добиено името „конструктивизам“ кога се однесува на филозофската епистемологија, иако „конструктионизамот“ и „конструктивизмот“ честопати се употребуваат меѓузаменливо. Конструктивизмот исто така се има појавено во полето на меѓународни односи, каде пишувањата на Александар Вент се популарни. Опишувањето на карактеристичната природа на меѓунардната реалност означена од „анархија“, вели тој, „Анархијата е онаква каква што државата ја прави“.