Разлика помеѓу преработките на „Доналд Трамп“

Одземени 14.214 бајти ,  пред 11 месец
поентата е да има енциклопедиска содржина со внатрешни врски, а не врски до јутјуб и други платформи
(Нов наслов: Надворешната политика на претседателот Трамп)
(поентата е да има енциклопедиска содржина со внатрешни врски, а не врски до јутјуб и други платформи)
Ознака: Рачно отповикување
 
Платформата на Трамп нагласува одново преговарање на полето на односите помеѓу САД и [[Кина]] како и договорите за [[слободна трговија]] како што се [[Северноамериканска зона на слободна трговија|НАФТА]] и [[Транстихоокеански договор|Транстихоокеанскиот договор]], спроведување на значителен број на [[имиграција|имиграциони]] закони, и изградба на ѕид долж границата помеѓу САД и [[Мексико]]. Неговите други позиции се обидот за [[енергетска независност]] на САД, заменување на [[Реформа за здравствено осигурување и заштита на пациенти во САД|Реформата за здравствено осигурување и заштита на пациенти]] (популарно позната како ''Obamacare'', [[македонски јазик|македонски изговор]]: ''Обамакер''), укинување на образовната иницијатива за стандардот ''Common Core'' ([[македонски јазик|македонски изговор]]: ''Комон Кор''), инвестирање во инфраструктурата, поедноставување на даночните закони како и намалување на даноците воопшто и наметнување на [[Тарифа|тарифи]] за увезените производи на американските претпријатија кои имаат погони надвор од САД. Трамп се залага за неинтервенционистички пристап во полето на надворешните работи, во меѓувреме зголемувајќи ги трошоците за воена опрема, темелна проверка на [[муслимани]]те со цел спречување на [[Исламски тероризам|исламскиот тероризам]] како и агресивна воена акција против [[Исламска држава|ИСИЛ]]. Позициите на Трамп на одредени теми се опишани од страна на експертите како [[популизам|популистички]], [[протекционизам|протекционистички]] и [[национализам|националистички]].
 
== Надворешната политика на претседателот Трамп ==
На 13 јуни, претседателот Доналд Трамп во Вест Поинт рече: „Ние ја прекинуваме ерата на бескрајни војни“. Тоа е она што го вети Трамп од 2016 година, но „бескрајните“ војни не завршија. Трамп фрли повеќе бомби и ракети отколку што фрлија Џорџ В. Буш или Барак Обама во нивните први мандати, а во странство сè уште има приближно толку бази и трупи колку што кога беше избран.
 
Трамп беше многу близу да започне нови војни со Северна Кореја, Венецуела и Иран, отколку да стави крај на која било од војните што ги наследи од Обама. Неговото досие за првиот мандат покажува дека Трамп е само уште еден главен поттикнувач на војни.
 
Во јануари 2017 година, додека Доналд Трамп се подготвуваше да ја преземе должноста, американските сили во Ирак го минаа својот најтежок месец на воздушно бомбардирање после бомбардирањето „шок и стравопочит“ за време на американската инвазија врз Ирак во 2003 година. Овој пат непријател беше Исламска држава (ИД), група предизвикана од американската инвазија во Ирак и тајната поддршка на Обама за групите поврзани со Ал Каеда во Сирија. Ирачките сили го зазедоа источен Мосул од Исламската држава на 24 јануари, а во февруари го започнаа својот напад врз западен Мосул, бомбардирајќи го и гранатирајќи го уште пожестоко сè додека не го зазедоа разурнатиот град во јули. Еден [https://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/mosul-massacre-battle-isis-iraq-city-civilian-casualties-killed-deaths-fighting-forces-islamic-state-a7848781.html курдско-ирачки разузнавачки извештај] евидентира дека повеќе од 40 000 (четириесет илјади) цивили загинале за време на американското уништување на Мосул.
 
Трамп славно ја сумираше својата политика како [https://www.youtube.com/watch?v=aWejiXvd-P8 „посерете ја од бомбардирање“] Исламската држава. Тој даде зелено светло на војската да убива жени и деца, велејќи: „Кога ќе ги фатите овие терористи, треба да ги oтстранете нивните семејства“. Ирачките трупи имаа експлицитни наредби да го сторат токму тоа во Мосул. Мидл Ист Ај (МЕЕ) [https://www.middleeasteye.net/news/mosuls-bloodbath-we-killed-everyone-men-women-children објави] дека ирачките сили ги масакрирале сите преживеани во стариот дел на Мосул.
 
„Сите ги убивме“, рече еден ирачки војник. „Даеш (ИД), мажи, жени, деца. Ги убивме сите“. Ирачки мајор изјави за МЕЕ:
 
„Откако беше прогласено ослободувањето, беше дадена наредба да се убие сè што се движеше… Не беше правилно да се направи тоа… Тие се предадоа и ние само ги убивме… Сега нема закон овде. Секој ден, гледам дека се однесуваме исто како Даеш. Луѓето се спуштија до реката да се напијат вода затоа што умираа од жед а ние ги убивме.“
 
Во октомври 2017 година, Ракка во Сирија беше дури и [https://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/us-coalition-raqqa-isis-civilian-deaths-amnesty-international-report-uk-france-a8383416.html потполно уништен] од Мосул во Ирак. Под Обама и Трамп, Соединетите Држави и нејзините сојузници фрлија повеќе од [https://www.afcent.af.mil/Portals/82/Airpower%20Summaries/Feb%202020%20Airpower%20Summary%20FINAL.pdf?ver=2020-03-12-021511-537 118 000] бомби и проектили врз Ирак и Сирија во нивната кампања против Исламската држава, додека американските ракети „ХИМАРС“ и тешката артилерија на САД, Франција и Ирак убија [https://www.stripes.com/news/destruction-sounds-of-battle-attest-to-us-support-for-iraqi-offensive-on-mosul-1.436684 дури и повеќе неселективно].
 
Уништувањето на големо на Мосул, втор по големина град во Ирак, и други поголеми градови во Ирак и Сирија, не може да биде законски оправдано според Конвенциите од Хаг и Женева, бидејќи не се разликува од уништувањето на цели градови во минатите војни, како Хирошима или Дрезден. И покрај вкупниот недостиг на кривична одговорност, јасно е дека американските бомби, ракети и гранати убиле илјадници цивили во секој „ослободен“ град. Обама и Трамп ја делат одговорноста за овие [https://www.amnesty.org/download/Documents/MDE1466102017ENGLISH.PDF ужасни злосторства], но тие се ескалација на систематските воени злосторства што САД ги извршија од 2001 година под владеењето на тројца претседатели.
 
Во Авганистан, како што талибанците постепено преземаа контрола над поголем дел од земјата, Трамп се спротивстави на искушението да испрати уште десетици илјади американски војници, како што тоа го стори Обама, но тој одобри голема ескалација во американското бомбардирање што ги направи 2018 и 2019 година [https://www.afcent.af.mil/Portals/82/Airpower%20Summaries/Feb%202020%20Airpower%20Summary%20FINAL.pdf?ver=2020-03-12-021511-537 најжестоки] и [https://countercurrents.org/2019/10/counting-the-dead-through-the-fog-of-war-in-afghanistan/ најсмртоносни] години на американско бомбардирање во Авганистан од 2001 година.
 
Трамп го прикри своето војување во уште [https://www.theguardian.com/us-news/2020/apr/22/us-troop-levels-afghanistan-iraq-syria-military-foia поголема тајност] од Обама. Американската армија не објавува месечно Резиме на воздухопловните сили од февруари 2020 година, ниту официјални бројки за распоредени војски за Авганистан, Ирак или Сирија скоро три години. Но, САД фрлија најмалку [https://www.afcent.af.mil/Portals/82/Airpower%20Summaries/Feb%202020%20Airpower%20Summary%20FINAL.pdf?ver=2020-03-12-021511-537 20 000 (дваесет илјади)] бомби врз Авганистан од доаѓањето на Трамп на власт и нема докази за намалување на бомбардирањето според мировниот договор што администрацијата го потпиша со талибанците во февруари. Некои американски трупи се повлечени според тој договор, но бројката од [https://web.archive.org/web/20200425182238/https:/www.stripes.com/news/europe/army-announces-summer-troop-moves-to-europe-iraq-and-afghanistan-1.627236 преостанатите 8600] сè уште ја задржува силата на американските трупи на исто ниво како кога Обама ја напушти функцијата.
 
Трамп направи одлично шоу со репозиционирањето на американските трупи во Сирија во октомври 2019 година, оставајќи ги курдските сојузници на Соединетите Држави во Роџава сами да се спротивстават на [https://rojavainformationcenter.com/storage/2020/05/RIC-Dossier-2205-SP.pdf турската инвазија]. Но, сè уште има најмалку [https://www.theguardian.com/world/2020/feb/13/syria-us-troops-mission-qamishli-quagmire 500 американски трупи] во Сирија, а Трамп распореди [https://www.defense.gov/Newsroom/Releases/Release/Article/1987575/dod-statement-on-deployment-of-additional-us-forces-and-equipment-to-the-kingdo/ уште 14 000] американски трупи на Блискиот исток во 2019 година, вклучително и во новата база во Саудиска Арабија.
 
Трамп стави вето на секој предлог-закон усвоен од Конгресот за [https://www.al-monitor.com/pulse/originals/2020/05/iran-trump-congress-warpowers-soleimani-veto-override.html дистанцирање] на американските сили од саудиската војна во Јемен и за [https://www.nytimes.com/2020/05/28/us/politics/congress-saudi-arabia-arms-sales.html стопирање на продажбата] на воени авиони и бомби произведени во САД, што Саудијците ги користат за систематско убивање на јеменски цивили. Тој создаде нов конфликт со Иран со повлекување од нуклеарниот договор, а во јануари 2020 година каприциозно флертуваше со целосна [https://original.antiwar.com/Danny_Sjursen/2018/05/17/unwarranted-hysteria-the-iranian-threat-is-inflated-and-regional-war-would-be-a-disaster/ војна против Иран] нарачувајќи го атентатот врз иранскиот генерал Касем Солејмани и ирачкиот воен командант Абу Махди ал-Мухандис во Ирак.
 
Бизарната одлука на Трамп да ја премести Амбасадата на САД во Израел на [https://www.voanews.com/middle-east/why-new-us-embassy-isnt-entirely-israel парцела] што е само делумно во меѓународно признаените граници на Израел – и делумно на палестинска територија што Израел нелегално ја окупира – буквално ги воведе меѓународните односи на САД во непознат правец. Тогаш Трамп го откри т.н. [[:en:Trump_peace_plan#/media/File:Trump_Peace_Plan_(cropped).jpg|мировен план]] заснован врз амбицијата на премиерот Бенџамин Нетанјаху да го анектира остатокот од Палестина во „Голем Израел“ со многу проширени – но сепак непризнаени и нелегални – меѓународни граници.
 
Трамп исто така го поддржа државниот удар во Боливија, организираше неколку неуспешни државни удари во Венецуела и ги таргетираше дури и најблиските сојузници на Соединетите Држави со санкции за да се обиде да ги спречи да тргуваат со американските непријатели. Бруталните санкции на Трамп кон Венецуела, Иран, Северна Кореја, Сирија и Куба не се мирна алтернатива на војната, туку форма на економско војување исто толку смртоносна како и бомбите, особено за време на пандемијата и нејзината пропратна економска рецесија. Економистите Марк Вајзброт и Џефри Закс пресметале дека санкциите на САД резултирале со [http://www.socialisteconomist.com/2019/05/the-plot-to-kill-venezuela.html смрт на 40 000 венецуелски цивили] меѓу 2017 и 2018 година.
 
== Наводи ==