Разлика помеѓу преработките на „Борис I“

Нема измена во големината ,  пред 1 година
с
Правописна исправка, replaced: Прво бугарско царство → Прво Бугарско Царство (5)
с (→‎Бугарска црква: Правописна исправка, replaced: втор пат → вторпат using AWB)
с (Правописна исправка, replaced: Прво бугарско царство → Прво Бугарско Царство (5))
| buried =
|}}
'''Борис I''' или '''Борис-Михаил''' (? - [[2 мај]] [[907]]) — бугарски владетел на [[Прво бугарскоБугарско царствоЦарство|Првото бугарско царство]] од [[Крумова династија|Крумовата династија]] во периодот од [[852]] до [[864]] година како хан, и од [[864]] до [[889]] година како кнез, кога се повлекол за да во 893 година повторно владее на кратко кога го детонирал својот најголем син [[Владимир Расате]] од престолот и го качил на истиот другиот син, [[Симеон I|Симеон]]. Борис I е познат по тоа што ги покрстил [[Прво бугарскоБугарско царствоЦарство|Бугарите]] во [[864]] година и го вовел [[Старословенски јазик|старословенскиот јазик]] во употреба.
 
== Покрстување ==
[[Податотека:Bulgaria under rule of Boris Ist.jpg|thumb|десно|240п|Бугарија во времето на кнез Борис I]]
Во почетокот на неговото управување, [[Прво бугарскоБугарско царствоЦарство|Бугарите]] влегле во серија на неуспешни воени конфликти со Источнофранкската империја, [[Византија]] и Хрватска. Византискиот император [[Константин Порфирогенит]] запишал на кратко за еден неуспешен поход на Борис во соседното [[Кнежество Србија (средновековно)|Српско кнежевство]], при кој престолонаследникот [[Владимир Расате|Владимир]] заедно со дванаесет големи боили паднале во заробеништво. Тогаш, од тага по својот син, Борис бил принуден да склучи мир. Борис ги изгубил сите војни кои ги водел.
 
Во [[862]]-[[863]] година Борис I склучил воен сојуз со кралот [[Лудвиг II Германски]] и започнал да преговара со него за примање на [[христијанство]]то во [[Прво бугарскоБугарско царствоЦарство|Бугарија]] од [[Рим]]скиот [[папа]]. За да го разруши овој сојуз, [[Византија]] во коалиција со [[Велика Моравија]] и Хрватска во [[863]] година започнала војна против Бугарија. За Борис I оваа војна била неуспешна и тоа го разнишало значително политичкото господство на Бугарите по средниот тек на [[Дунав]].
Како одговор на молбите на великоморавскиот кнез [[Ростислав]] во есента на [[863]] година, византиските сили повторно навлегле во бугарските земји. Зафатените на запад бугарски војски не можеле да пружат сериозен отпор на [[Византија]]. Започнале мировни преговори, чиј резултат бил склучениот мировен договор помеѓу Бугарија и Византија. Борис I се задолжил да го раскине својот сојуз со германскиот император и заедно со својот народ да го прифати [[Православие|православното христијанство]] од [[Цариградска патријаршија|Цариградската патријаршија]]. Бугарскиот владетел го прифатил христијанството речиси тајно за да избегне можни внатрешни конфликти во империјата.
[[Податотека:Boris ktitor sv.naum ohrid.jpg|thumb|120п|десно|Како ктитор на манастирот Св. Наум покрај Охрид, фреска од 1806 година]]
 
Во истото време (краjот на [[885]]) Борис ги примил учениците на [[Свети Кирил|Кирил]] и [[Св. Методиј Солунски|Методиј]] - [[Свети Наум Охридски Чудотворец|Наум]], [[Ангелариј Охридски|Ангелариј]] и [[Климент Охридски|Климент]]. [[Старословенски јазик|Старословенскиот јазик]] станал службен јазик на [[Прво бугарскоБугарско царствоЦарство|Бугарија]], заменувајќи го грчкиот. [[Климент Охридски]] бил испратен во [[886]] година како словенски учител во областа [[Кутмичевица]], каде ja основал [[Охридска книжевна школа|Oхридската книжевна школа]]. Во [[893]] година, Климент бил заменет од Наум Охридски.
 
По непрекинато 36-годишно управување во 889 година царот Борис доброволно се откажал од престолот и се повлекол во [[манастир]]. Борис имал четири синови: [[Владимир Расате]], Гаврил, Симеон и Јаков. За свој наследник го назначил првородениот син Владимир Расате.