Разлика помеѓу преработките на „Монмартр“

Одземен 21 бајт ,  пред 1 година
с
Јазична исправка, replaced: актерот → глумецот using AWB
(дополнување)
с (Јазична исправка, replaced: актерот → глумецот using AWB)
[[Податотека:Montmartre jms.jpg|thumb|250px|'''Монмартр''' од [[центарот Жорж Помпиду]]]]
'''Монмартр''' е рид (или на француски: ''butte Montmartre'') со висина од 130 метри, кој се наоѓа на север од [[Париз]] во [[XVIII округ]], од десната страна на реката [[Сена]].
Ридот на кој се наоѓа Монмартр е највисоката точка на Париз; за да се стигне до врвот се користи [[фуникулар]]от или пак се искачуваат 222 скали. Сепак, највисоката улица во Париз е улицата на Телеграфот во [[XX округ]]. Монмартр е познат најмногу по [[Базилика|базиликатабазилика]]та [[Сакр-Кер]] која се наоѓа на неговиот врв и како место за ноќен живот, познато по славните паришки [[кабаре]]а.
Другата, постара позната црква на ридот е [[Сент Пјер де Монмартр]], за која се тврди дека била место каде бил основан редот на [[језуити]]те. Многу уметници имале атељеа и живееле на Монмартр, како, на пример, [[Салвадор Дали]], [[Клод Моне]], [[Пабло Пикасо]], и [[Винсент ван Гог]].
 
* [[Бенедиктинки на Светото срце во Монмартр]]. Посветени на молитва и верско обо`ување во рамки на базиликата. Сепак нивниот дом е поотворен од оној на Кармелитите : тие примаат групи деца, млади, возрасни или стари за молитва.
* Калуѓерките на Нотр-Дам ди Кенакл. Тоа е мисионерски ред кој има повеќе заедници низ повеќе континенти. Во Монмартр, овие им помагаат на сираците.
* Калуѓерките од Сент-Фамиј де Бордо.
 
== Монмартр денес ==
Во ''[[La Bohème (Charles Aznavour song)|La Bohème]]'' (1965), можеби најпознатата песна на францускиот композитор и пејач [[Шарл Азнавур]], сликарот се потсеќа на своите млади денови што ги минал на Монмартр: ''Je ne reconnais plus/Ni les murs, ni les rues/Qui ont vu ma jeunesse/En haut d'un escalier/Je cherche l'atelier/Dont plus rien ne subsiste/Dans son nouveau décor/Montmartre semble triste/Et les lilas sont morts'' ('Повеќе не ги препознавам/Ниту ѕидовите ниту пак улиците/Што младоста ми ја видоа/На врвот на едни скали/Го барам ателјето/Во кое ништо живо не остана/Во својот нов декор/Монмартр се чини тажен/И лилиите се мртви'). Песната е за последните славни денови на Монмартр кога тој бил дом и престојувалиште на едни од најголемите сликарски таленти кои го овековечиле во своите слики.
 
Музејот на Монмартр се наоѓа во куќата во која сликарот [[Морис Утрило]] живеел и работел во едно студио на вториот кат. Павилјонот во задниот дел на дворот на куќата е најстариот хотел на Монмартр а еден од неговите први сопственици бил Клод Роз, познат и како Клод од Розимонд, којшто го купил во 1680. Роз бил актеротглумецот кој го заменил [[Молиер]], и кој, исто како неговиот претходник, умрел на сцената. Таа куќа била и првата адреса на [[Пјер Огист Реноар]] а и многу други личности минале низ неа.
 
Токму на врвот на ридот, [[Просторот Дали]] го прикажува делото на [[Надреализам|надреалист]]от [[Салвадор Дали]]. Туристите го посетуваат Монмартр да го почувствуваат духот на времето и на уличното сликарство на [[Place du Tertre]]. Многу уметници почиваат на [[Гробиштата на Монмартр]] и на [[Гробиштата Сент Венсен]].
[[Фуникуларот]] или ''Funiculaire de Montmartre'', под раководство на [[RATP]], го искачува ридот од јужната страна додека туристичките автобуси циркулираат низ Монмартр олеснувајќи ја прошетката на туристите.
 
Долу кон југозапад се наоѓа [[Пигал]]. Таа област денес, е позната по широката распоространетост на [[секс шоп]]ови и е место на [[проституција]].
 
На улицата Сент Венсен има мал [[виноград]] кој ја продолжува старата традиција на производство на вино на Монмартр. Производството на вино е околу 500 литри годишно.<ref>[http://www.montmartre-guide.com/hi/histoire-et-lieux-celebres-de-montmartre/i6/la-vigne-de-montmartre.html Information on the Clos Montmartre by Syndicat d'Initiative], retrieved 2008-09-26</ref>
 
==Монмартр како тема во уметноста==
Како собиралиште на уметниците, Монмартр се јавува и како нивна инспирација. На пример, американскито писател [[Хенри Милер]], за [[Монмартр]] вели дека е „мрзелив, рамнодушен, некако остарен, не е толку магичен колку што е заводлив, не пушта искри туку тлее со пригушен пламен.“<ref>Henri Miler, ''Mirni dani na Klišiju (drugo izdanje)''. Beograd: BIGZ, 1987, стр. 8.</ref> Понатаму, тој пишува дека „Монмартр е целиот пропаднат, избледен, запуштен, нескриено порочен, алчен, порочен. Сè на сè, повеќе е одбивен отколку привлечен, но подмолно одбивен, како и самиот порок.“<ref>Henri Miler, ''Mirni dani na Klišiju (drugo izdanje)''. Beograd: BIGZ, 1987, стр. 8-9.</ref>
 
== Поврзано ==