Вилијам Макинли: Разлика помеѓу преработките

Одземени 9 бајти ,  пред 2 години
с
Правописна исправка, replaced: прв пат → првпат using AWB
(поврзница Афроамериканци)
с (Правописна исправка, replaced: прв пат → првпат using AWB)
'''Вилијам Макинли''' ({{lang-en|William McKinley}}, {{роден на|29|јануари|1843}} – {{починал на|14|септември|1901}}) бил 25-ти [[претседател на Соединетите Американски Држави]] и последниот ветеран на американската граѓанска војна што е избран за мандат.
 
До 1880год. Макинли бил национален лидер на републиканците. Како кандидат на републиканците на парламентарните избори во 1896год. против демократот Вилијам Џенингс Брајан (William Jennings Bryan) ги поддржувал златните стандарди и го промовирал плурализмот меѓу етничките групи. Неговата кампања дизајнирана од Марк Хана (Mark Hanna), усвоила нов маркетиншки стил на техники што ги ревулуционизирала практиките во кампањата и ја победила кампањата на неговиот ривал Вилијам Џенингс Брајан (William Jennings Bryan). Изборите во 1896 год. често се сметани за избори на преуредување што го обележале почетокот на прогресивната ера.
 
Макинли претседавал за повраток на просперитетот по паниката во 1893год. и ја направил златната основа на парата. Тој демантирал дека Шпанија завршила со нејзините ѕверства во Куба, Шпанија ја издржала интерференцијата и Шпанско – Америчката војна станала неизбежна во 1898. Војната била брза и едноставна, како што неделно шпанските флоти биле потопувани, Куба и Филипините биле заробени за 90 дена.
Вилијам Макинли (William McKinley, Jr.,) бил роден во Нил, Охио на 29 јануари 1843год. , седми од деветте деца. Неговите родители Вилијам (William- 15.11.1807 – 24.11.1892) и Ненси (Nancy- 22.04.1809 – 12.12.1897) Макинли биле од шкотско-ирско и англиско потекло. Кога Макинли имал 10 години се преселил во Поланд, Охио. Таму го завршил средното образование и се запишал на колеџот ,,Mount Union,, каде што бил член на сигма алфа епсилон братството, а во 1860год. се запишал еден семестар на колеџот ,,Allegheny,,. Тој не земал диплома.
 
На почетокот на Американската граѓанска војна се пријавил во армијата на Унијата во јуни 1861год. како доброволец во 23 Пешадија на Охио. Тие биле испратени во западна Вирџинија каде што поминале една година борејќи се со единиците на Конфедералистите. Еден од неговите претпоставени бил генералот и идниот американски претседател Рудфорт Хајс (Rutherford B. Hayes), кој го унапредил Макинли во наредник поради покажаната храброст во битките. Во крвава битка кај Antietam, тој под непријателски оган доставил муниција и бил унапреден во поручник. Ова се повторило неколку пати и Макинли во септември 1865год. по завршувањето на војната излегол со чинот мајор. Во 1869год. , година кога влегол во политиката, Макинли ја запознал и почнал да и се додворува на неговата идна жена Ида Сакстон (Ida Saxton), за две години подоцна да се ожени со неа на нејзина 23годишна возраст, а тој имал 28год. Во првите три години од нивниот брак ќе добие две ќерки, Кетрин (Katherine) и Ида (Ida), но ниедно дете нема да ја преживее петата година.
 
== Правна и рано-политичка кариера ==
 
Макинли го посетувал правното училиште во Албани, Њујорк и бил примен во комората во 1867год. Тој бил на пракса во Кантон и работел како обвинител во ,,Stark Country,, од 1869год. до 1871год. Во јуни 1876 год. 33 рудари, вработени кај Марк Хана (Mark Hanna), штрајкувале и биле затворени поради нередите, кога Хана(Hanna) ги донел штрајкбрехерите да ја завршат работата. Макинли ги бранел рударите на суд и ги ослободил сите освен еден. Кога рударите дошле кај Макинли да ги платат правните трошоци тој одбил да им ги земе парите, кои тие едвај ги собрале. Најпрво тој бил активен член во републиканската партија, кога водел кампања за неговиот поранешен претпоставен, Рудфорт Хајс (Rutherford B. Hayes), кој бил избран за гувернер на Охио во трката која привлекла национално внимание.
 
== Претставнички дом на САД ==
Макинли успеал да придобие гласови од урбаните области и етничко работничките групи. Менаџерот на кампањата Хана (Hanna) собрал три ипол милиони долари од големите бизниси и усвоил ново-креирани маркетиншки техники за да ја рашири пораката на Макинли.
Иако Брајан (Bryan) водел во август, против-кампањата на Макинли го ставила на одбрамбено голема парада во секој поголем град, неколку дена пред изборите, ги намалила обвинувањата на Брајан (Bryan) дека работниците биле принудени да гласаат за Макинли.
Тој го победил Брајан (Bryan) со голема разлика. Неговиот изглед на сите класи обележал прегрупирање на американската политика. Неговиот успех во индустриските градови им дал контрола на републиканската партија врз северот во споредба со тој на демократите на југот.
 
== Претседателство (1897-1901) ==
Републиканците укажале на дефицитот во нацрт-законот на Вилсон (Wilson) со истата загриженост покажана од претседателот Грувер Кливланд (Grover Cleveland) над суфицитот во 1888год. Морало да биде донесена нова царинска такса по можност пред новите избори на Конгресот. Додатна седница на Конгресот била свикана за 15 март 1897год. Комитетот на начини и средства, кој бил во работа веќе три месеци, веднаш поднел преку претседавачот Нелсон Динглеј (Nelson Dingley) предлог-закон кој го носел неговото име. Со еднаква брзина Комитетот за правила донел пропис усвоен од Домот, каде што новиот предлог-закон покрај демократските молби за време на испрашување, дикутирал и предложил амандмани кои дошле до Сенатот последниот ден од март. Повеќе разгледување означила процедурата во Сенатот. Ова тело го донело нацрт-законот по нагласување на неговите нацрти со некои 870 амандмани, од кои повеќето ја задоволиле Интерпарламентарната комисија и станале закон. Законот бил потпишан од претседателот на 24 јули 1897год. Актот на Динглеј бил проценет од неговиот автор да ја унапреди просечната стапка од 40 проценти од нацрт-законот на Вилсон на приближно 50 проценти или нијанса погоре од стапката на Макинли. Како пропорционален на употребата воведениот данок бил највероватно потежок од било кој од неговите претходници.
Реципрочноста, карактеристика на Макинлиевата царина (McKinley Tariff), била укината со Актот на Вилсон. Републиканската платформа од 1896год. најавила заштита и реципрочност, две еднакви мерки на републиканската политика. Клаузите го надополнувале Актот на Динглеј, дозволувајќи да бидат направени реципрочни договори ,,прописно ратификувани,, од Сенатот и ,,одобрени,, од Конгресот. Под третиот дел од Актот некои отстапки биле дадени и примени, но договорите преговарани под четвртиот дел, кои вклучувале намалување на стриктно заштитните обврски, доживеале пораз на резимето кога биле поднесени во Сенатот.
 
=== Надворешна политика ===
Тужби за кронизам се појавиле околу назначувањето на стариот сенатор на Охио Џон Шерман (John Sherman) да го води Стејт Департментот. Додека Макинли се надевал дека репутацијата на Шерман ќе потпомогне во јавната перцепција на и онака здодевниот Кабинет, победата на Маркус Хана (Marcus Hanna) на специјалните избори за место во сенатот на Охио, се покажала штетна за репутацијата на Макинли во некои кругови.
 
Спротивно на популарното верување, Макинли не го избрал Шерман за да го отвори патот за Хана. Избраниот претседател му ја понудил првично на Хана големата почесна позиција за министер на пошти и телекумуникации, што индустриецот од Кливланд ја одбил. Првиот избор на Макинли за Стејт Департментот, сенаторот Вилијам Алисон (William Allison) од Ајова (Iowa) ја одбил понудата. Шерман кој претходно бил министер за финансии, изгледал како сериозен кандидат. Иако Шерман бил искусен државен службеник, тој бил стар и постојано кружеле гласини за неговата сенилност, обвинувања кои не биле без заслуга. Долгогодишниот пријател на Макинли Вилијам Руфис Деј (William Rufus Day) работел како министер за надворешни работи за време на пресудните месеци кои воделе до шпанско-американската војна.
 
=== Шпанско-американска војна ===
Америка од 1890год. навистина, Америка на администрацијата на Макинли била застрашувачки расистичка. Периодот од 1890год. бил познат за историчарите како ,,дно на расистичките односи’’, како што e докажано со воведувањето на законите на Џим Кроу (Jim Crow) и одлуката на Плиси против Фергусон (Plessy v. Ferguson).
Покрај неговата привидна пасивност, Макинли назначил триесет Афроамериканци на „позиции на последица“, што било код за дипломатски позиции. За време на шпанско-американската војна Макинли дури отповикал воени наредби, спречувајќи регрутација на афроамерикански војници. Такви напори, како што Џералд Бејл (Gerald Bahles) од Милер центарот за надворешни работи укажал дека направил малку за ,,да ја запре влошената позиција на црнците во американското општество’’.
 
=== Изборите во 1900 година ===
На изложбата била претставена новосоздадената рендгенска машина, но докторите се двоумеле да ја употребат на Макинли за да го најдат куршумот, поради тоа што не знаеле какви ефекти ќе има на него. Операционата соба во хитната болница на галеријата немала електрично осветлување иако внатрешноста на повеќето згради на екстравагантната изложба биле покриени со светлосни ламби. Хирурзите не можеле да оперираат на светлина од свеќите заради опасноста од запаливиот етер, кој бил употребен да го држи претседателот несвесен, затоа докторите биле фокусирани да употребат тави наместо да ја рефлектираат светлината накај операционата маса додека ги лекувале раните на Макинли.
 
Докторите на Макинли верувале дека ќе се опорави, и тој закрепнал за повеќе од една недела во Бафало во домот на директорот на изложбата. Утрото на 12 септември тој се чувствувал доволно силно за да ја добие првата храна усно по прв патпрвпат од пукањето – тост и мал филџан кафе. Меѓутоа во попладневните часови тој почнал да чувствува неудобност и неговата состојба брзо се влошила. Макинли почнал да паѓа во кома. На 14 септември 1901год. во 2 часот и 15 минути, осум дена откако бил упукан, умрел од гангрена која ги опкружувала неговите рани. Тој имал 58год. Неговите последни зборови биле:’’Тоа е божја волја, Неговата ќе биде спроведена, не нашата.’’ Тој првично бил закопан на гробиштата Вест Лоун во Кантон, Охио. Неговите останки подоцна биле преместени во Макинли Мемориал, исто така во Кантон. Леон Франк бил осуден за убиство и бил погубен на електрична столица во затворот Оберн на 29 октомври 1901год. Сцената од атентатот, храмот на музиката, бил уништен во ноември 1901год. заедно со теренот од изложбата. На местото каде што се случила сцената, во средината на Фордам Драјв главната улица на Бафало има поставено споменик. Револверот на Леон Франк е изложен во Панамериканската изложбена галерија во историското општество на областа Ери во Бафало.
 
== Поврзано ==
{{Претседатели на САД}}
 
{{ОСНОВНОПОДРЕДУВАЊЕ:Макинли, Вилијам}}
{{Нормативна контрола}}
 
{{ОСНОВНОПОДРЕДУВАЊЕ:Макинли, Вилијам}}
[[Категорија:Претседатели на САД]]
[[Категорија:Луѓе од Охајо]]