Разлика помеѓу преработките на „Константин I и христијанството“

с
Јазична исправка, replaced: римскиот император → римскиот цар, Римскиот император → Римскиот цар using AWB
с (Јазична Исправка, replaced: Римската Империја → Римското Царство, Римската империја → Римското Царство using AWB)
с (Јазична исправка, replaced: римскиот император → римскиот цар, Римскиот император → Римскиот цар using AWB)
|Your servant Constantine, O Lord and only Lover of Man, beheld the figure of the Cross in the Heavens; and like Paul (not having received his call from men, but as an Apostle among rulers set by Your hand over the royal city) he preserved lasting peace through the prayers of the [[Theotokos]].
|}
Римскиот императорцар [[Константин Велики]] го прифатил [[христијанство]]то по неговата победа во [[Битка на Милвианскиот мост|Битката на Милвианскиот мост]] во [[312]] година<ref>[http://www.roman-emperors.org/conniei.htm]</ref>. Во текот на неговото владеење, христијанството станало доминантна религија во [[Римското Царство]], а со ова тој станал и првиот христијански император, кој од страна на денешната [[Православна црква]] се смета за светец.
 
Константин пред битката погледнал нагоре кон сонцето и видел голем светлосен крст со натпис на [[грчки]]: "ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ" По ова, Константин наредил штитовите на секој војник да се украсат со христијански симбол ([[Чипо]])<ref>R. Gerberding and J. H. Moran Cruz, ''Medieval Worlds'' (New York: Houghton Mifflin Company, 2004) p. 55; cf. Eusebius, ''Life of Constantine''</ref> . Во битката, Константин излегол на крај како победник и завладеал со целата империја. Колку Константин го прифатил христијанството во тој период е тешко за објаснување. Највлијателните соработници на Константин сѐ уште биле со [[паганство|пагански]] обичаи. На [[римски монети|римските монети]], кои биле направени по осум години по [[Битката на Милвианскиот мост]], сѐ уште биле насликани [[римска митологија|римските богови]]<ref name="H. Moran Cruz 2004 p. 55">R. Gerberding and J. H. Moran Cruz, ''Medieval Worlds'' (New York: Houghton Mifflin Company, 2004) p. 55</ref>.
Првите три века од [[Историја на христијанството|историјата на христијанството]] се проследени со жестоко прогонување на христијанските верници, но сепак бројот на неговите приврзаници постојано се зголемувал. Во [[4 век]] за време на римските императори [[Диоклецијан]] и [[Максимилијан]], прогоните биле најжестоки. Биле разрушени голем дел од христијанските храмови, христијанските книги биле забранети и палени, а христијаните биле подложувани на најжестоки измачувања.
 
Во времето на [[Констанциј Флор]], татко на Константин, односот кон христијаните започнал да се променува. Константин бил најстариот син на римскиот императорцар Констанциј Флор, и императорката [[Света Елена]]. Констанциј имал и други деца од друга жена, а со Елена го имал само Константин. Кога татко му починал во [[Англија]] во [[306]] година како император на римскиот престол, Константин го заменил на императорскиот престол.
 
Мајка му Елена, го советувала да не ги напаѓа христијаните туку да ги заштитува. За време на школувањето во царскиот двор Константин со болка на душата гледал како римските војници ги мачат и убиваат христијаните. Кога станал император тој раководел со мудрост и разбирање за сите поданици на империјата.