Абдул Азис: Разлика помеѓу преработките

[проверена преработка][проверена преработка]
Избришана содржина Додадена содржина
Нема опис на уредувањето
с Јазична исправка, replaced: Отоманската империја → Отоманското Царство using AWB
Ред 13:
|years=1861–76}}
 
'''Абдул Азис''' ([[османлиски турски јазик|османлиски]]:'' عبد العزيز‘Abdü’l-`Azīz''; {{роден на|8|февруари|1830}} во {{роден во|Цариград}} - {{починал на|4|јуни|1876}} во {{починал во|Цариград}}) — триесетивториот [[султан]] на [[Отоманска империја|ОтоманскатаОтоманското империјаЦарство]] во периодот од 1861 до 1876 година. Тој го наследил својот [[Абдул Меџит І]], а самиот тој бил наследен од својот брат [[Мурат V]]. Бил син на [[Махмуд II]] и султанијата [[Пертевнијал султан|Пертевнијал]].
 
== Управување ==
Ред 19:
Уште пред да дојде на престолот во [[1857]] година му се родил син Јусуф Изедин. Во периодот од 1861 до 1871 година продолжил да ги спроведува реформите од Танзиматот на чело со неговите главни министри Мехмед Фуад Паша и Мехмед Емин Али Паша. Новата административна поделба на империјата односно воведувањето на вилаетите била направена во 1864 година а Државниот совет во 1868 година. Во 1861 година [[Истанбулски универзитет|Истанбулскиот универзитет]] бил организиран во модерна академска институција.
 
Абдул Азис одржувал добри односи со Втората француска република и Велика Британија. Во 1867 година тој станал првиот отомански султан кој бил во посета на Западна Европа. Неговата посета била во Обединетото Кралство каде бил прогласен за Витез на Подвеската од кралица Викторија. Во 1869 година присуствувал на oтварањето на [[Суецки канал|Суецкиот канал]].
 
По 1871 година Франција била поразена од страна на Прусија. По ова неговата надворешна политика се свртела кон градење на пријателски односи со Русија, но бунтовите на Балканот продолжиле. Во 1875 година започнало [[Херцеговинско востание (1875-1878)|Херцеговинското востание]] а следната 1876 и [[Априлско востание|Априлското востание]] во Бугарија. По ова следувале и убиствата на конзулите во [[Солун]].
 
Големите расходи на султанот за отоманската морнарица како и големите плати довеле до зголемување на јавниот долг на земјата и до зголемување на незадоволството меѓу народот. Така на 30 мај 1876 година бил соборен од престолот од страна на неговите министри, а по неколку дена и починал. Се смета дека тој се самоубил иако подоцна според султанот [[Абдул Хамид II]] тој бил убиен од неговите министри. По назначувањето на [[Мурат V]]<ref>[[Chambers Biographical Dictionary]], ISBN 0-550-18022-2, page 2</ref> за нов султан на империјата, тој веднаш започнал да покажува знаци на лудило и јавноста сакала да се врати стариот султан.
 
Во текот на неговото владеење била модернизирана отоманската морнарица. Во 1875 година морнарицата имала 21 воен брод и 173 помали бродови станувајќи трета најголема флота по онаа на Британија и Франција. Тој ја направил и првата [[Железничка станица Сиркечи|Железничка станица во Сиркечи]], го основал [[Археолошки музеј во Истанбул|Археолошкиот музеј]], биле издадени првите поштрнски марки.
Ред 33:
 
{{Нормативна контрола}}
 
[[Категорија:Отомански султани од 19 век]]
[[Категорија:Витези на Подвеската]]