Разлика помеѓу преработките на „Грчка граѓанска војна“

с
Правописна исправка, replaced: Егејско море → Егејско Море using AWB
с (Правописна исправка, replaced: Егејско море → Егејско Море using AWB)
Првата фаза од граѓанската војна се одвивала помеѓу [[1942]] и [[1944]] година. Левите и десните ориентации на партиите се спротивставувале помеѓу себеси, кое доведувало и до братоубиствена војна. Втората фаза која започнала во [[1944]] година, социјалистите кои контролирале голем дел од територијата на [[Грција]], се спротивставиле на грчката влада која дотогаш била во бегство, надвор од [[Грција]], поточно во [[Каиро]]. Третата фаза која започнала и завршила во [[1946]], била избрана десно ориентираната влада, под доста напрегнати услови, борејќи се против вооружаните територии на [[комунизам|комунистите]]. КПГ останала како легална се до [[1948]] година, кога и била забранета од страна на [[Атина]].
 
Поразот на [[комунизам|комунистите]] во Граѓанската војна во Грција, подржувани од [[Југославија]] и [[Албанија]], довело до пристапување на [[Грција]] во [[НАТО]] и зацврстување на влијанието на [[САД]] во [[Егејско мореМоре]] до самиот крај на [[Студена војна|Студената војна]].
 
== Позадина ==
Корените на Граѓанската војна лежат во окупацијата на Грција од страна на Германија и Бугарија од 1941 до 1943. Кралот [[Георги II (крал на Грција)|Јоргос Втори]] и неговата влада побегнаа во [[Египет]] каде целата влада се образуваше во егзил кој ги признавале западните сојузници, но не и [[Советскиот Сојуз]]. Западните сојузници активно го охрабруваа кралот Јоргос дури и го присилуваа да именува умерени министри. Некој од левицата тврдеа дека владата е нелегитимна, бидејки имала корени од диктатурата на генералот [[Јоанис Метаксас]] од 1936 до 1941.
 
Германците поставиле колаборационистичка влада во Атина но ни оваа влада немала легитимна подршка. Марионетскиот режим истотака бил поткопан и од лошата економска политика која предизвикувала неконтролирана инфлација. Некои високо рангирани офицери им служеле на Германците и почнале да се појавуваат паравоени одреди кои попознати се како [[Тагмата асфалиас|Сигурносни баталјони]]. Овие одреди никогаш не биле користени против западните сојузници само против комунистите.
 
== Поразот на ДАГ ==
Од вкупно 50.000 загинати, 20.000 биле Македонци.<ref>Ристо Кирјазовски „Македонската политичка емиграција од Егејскиот дел на Македонија во Источна Европа“, „Култура“, Скопје, 1989, 165 стр. </ref>
 
На [[7 октомври]] [[1949]] година во [[Бурел|Бурели]]и, [[Албанија]], уапсени се 11 раководители и активисти на [[НОФ]]: [[Паскал Митревски]], [[Павле Раковски]], [[Минчо Фотев]], [[Евдокија Фотева - Вера|Вера Николова – Баљова]] и други.
 
== Прогонот ==
Прогонети биле повеќе од 50.000 македонски бегалци, од кои 30.000 заминале во [[Југославија]], а 20.000 во источноевропските земји. Од нив 5.479 се настанале во [[Полска]], 4.000 во [[Романија]], 3.800 во [[Чехословачка]], 3.299 во [[Унгарија]], 2.954 во [[СССР]] и 103 во [[Бугарија]].<ref>Ристо Кирјазовски „Македонската политичка емиграција од Егејскиот дел на Македонија во Источна Европа“, „Култура“, Скопје, 1989, 165-166 стр. </ref>
 
== Галерија ==