Разлика помеѓу преработките на „Македонски Албанци“

нема опис на уредувањето
(Одбиена последната промена (од 78.40.0.3) и ја поврати преработката 3839835 на Bjankuloski06)
}}
 
'''Македонски Албанци''' или '''Албанци во Македонија''' ({{lang-sq|Shqiptarë në Maqedoni}}) — најголемата малцинска заедница во [[Македонија]]. Вкупниот број на Албанците во Македонија е 509.083 жители, што преставува околу 25% од населението. Албанското малцинство живее претежно во северозападниот дел на Македонија. Најголеми албански заедници живеат во градовите [[Дебар]] (73,9 %), [[Тетово]] (54,6 %), [[Гостивар]] (47,1 %), [[Струга]] (31,9 %), [[Кичево]] (28,2 %), [[Куманово]] (25,2 %), [[Скопје]] (15,2 %) и во нивната околина.<ref>[http://www.stat.gov.mk/pdf/kniga_13.pdf 2002 Census results]</ref>
 
Албанци во Македонија почнале да се доселуваат поинтензивно дури после средината на [[18 век|XVIII век]]. Според отоманскиот попис на населението од [[1430]]–[[1431]], во Македонија воопшто немало Албанци. Веќе од средината на [[XV век]], со [[ислам]]изацијата на Албанците, тие во мал број почнале да доаѓаат во Македонија како турски војници и наеминци, но во многу мал број. Во отоманскиот попис од [[1452]]–[[1453]] година, се забележани само 32 албански семејства на територијата на цела Македонија и тоа 31 семејство во вилаетот [[Калканделен]] ([[Полог]]) и едно католичко семејство во [[Скопје]].
 
{|
|'''Бр.'''
|'''Општина'''
|'''Албанци'''
|'''Население'''
|-
|1
|8
|[[Општина Кичево|Кичево]]
|30.932*
|56.739
|-
|11
|[[Општина Струга|Струга]]
|36.029*
|63.376
|-
|64.773
|}
<nowiki>*</nowiki>Во општините [[Општина Струга|Струга]] и [[Општина Кичево|Кичево]] дел од населението кое се изјаснало како албанско, претставуваат [[Македонци муслимани]]. Станува збор за [[Македонците]] од селата [[Лабуништа]], [[Подгорци]], [[Октиси]], [[Бороец]] во [[Струшко]] и [[Бачишта]], [[Горно Строгомиште]], [[Долно Строгомиште]] и други во [[Кичевско]]. Па така, реалната бројка на Албанците во овие две општини е помала (особено во [[Струшко]]).
 
==Историја==
Во [[Жеден]]ската област до почетокот на [[XIX век]] живееле исклучиво Македонци, но подоцна почнале и таму да се доселуваат Албанци од [[Реч]] и [[Долни Дебар]]. Од албанските зулуми, Македонците од Полог масовно бегале и ги оставале селата празни. Васил К`нчов во последната деценија на [[XIX век]] ја посетил Македонија и опишува дека селото [[Горно Фалише]] до [[1860]] година броело 30 македонски семејства, а во [[1890]] година опустело, како и селата [[Палатица]], [[Корито (Гостиварско)|Корито]], [[Форино]] и [[Чајле]], кои иста така останале опустошени и празни<ref>''В. "Новини", год. II бр. 12, 13./ Васил Кънчов, "Македония. Етнография и статистика", Част първа.Народи в Македония. Арнаути., стр. 83-100''</ref>. Македонскиот етнограф Трифуноски, спомнува дека и селата [[Катрање]] и [[Еребино]] ја споделиле истата судбина на опустошување<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, 39-40''</ref>. На опустошените македонски имоти и цели села, албанските паши населувале Албанци.
 
Во с. [[Лопушник]], кон крајот на [[XIX век]] се доселиле тројца Албанци и со „зулум“ купилe земја oд селаните во ЛопошникЛопушник, плаќајки им на македонските сопственици на имотот само 60 гроша и така Албанците постепено го зазеле селото<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, 183.''</ref>. МакедонцитгеМакедонците од селото [[Железна Река|Железно Речане]] било на удар на качачките банди во почетокот на [[XIX век]], а населението за ситница било убивано за кое мештаните викале „трган народ“<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, 191.''</ref>. Македонските селани од [[Горна Ѓоновица]] биле убивани во шума, на нивите и им ја грабале стоката<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, 210''</ref>. Во тогашното македонско селотосело [[Симница]], најпрво се населиле три албански семејства од [[Матија]] ([[Албанија]]) и со помош на други доселеници од Албанија ја нападнале [[Симница]] и големиот манастир, кој постоел во селото. Сите калуѓери, освен еден, кој бил надвор од манастирот, биле убиени, игуменот на манастирот запален, а манастирот разурнат. Манастирот во [[1936]] година бил обновен, но балистите повторно го разориле во [[1943]] година<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, 213''</ref>. И селото [[Џепчиште]], како и сите полошки села пред 200 години било чисто македонско место и имало манастир ''Св. Богородица''. Кога сите селани биле собрани на богослужба во манастирот ''„муслимански Албанци“'' го запалиле манастирот заедно со селаните<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, стр. 347''</ref>.
 
=== Албанизација на Кичевијата ===