Разлика помеѓу преработките на „Војна и мир“

Додадени 488 бајти ,  пред 10 месеци
Ознаки: Нагледно уредување Мобилно уредување Мобилно семрежно уредување
(→‎Радио и телевизија: дополнување)
=== Радио и телевизија ===
Во декамври 1970 год, радио станицата Пацифика емитуваше читање на целиот роман, проект во кој учество зеле над 140 јавни личности и обични луѓе. Во 1972, ББС(BBC) објави телевизиска серија заснована на романот, емитувана во 1972-1973 год. Ентони Хопкинс ја играл главната улога на Пјер. Останатите ролји беа толкувани од Рупет Дејвис, Фејт Брук, Мораг Худ, Алан Доби, Ангела Даун и Силвестер Моранд. Оваа верзија ги вклучила и многу од споредните ликови во романот, меќу кои бил и Платон Каракаев (Хари Лок). Драматизираната адаптација која содржеше десет делови беше напишана од Марси Кахан и Мајк Вокер во 1997 за ББС Радио 4. Продукцијата во 1998 година ја доби Талки наградата за најдобра драма и беше околу 9 и пол часа во должина. Беше режирана од Жанет Витакер  и со Симон Расел Бел, Жерард Марфи, Ричард Џонсон и неговиот тим помагачи. ''La Guerre et la paix'' (француската верзија на Војна и мир) се пренесуваше на ТВ 2000 од Франсоа Русилон. Роберт Брубакер ја играше водечката улога на Пјер. Војна и мир повторно беше продуцирана во 2007 год. од страна на италијанецот Лукс Вајд во форма на ТВ мини серија на руски и на англиски јазик. Серијата беше во копродукција на луѓе од Русија, Франција, Германија, Полска и Италија. Режијата му припадна на Роберт Дорнхелм, а сценариото беше напишано од страна на Лоренцо Фавела, Енрико Медиоли и Гевин Скот. Филмот се закити со многубројни меѓународни признанија и награди, а во него Александар Бејер ја играше главната улога на Пјер, а останатата актерска екипа ја сочинуваа Малколм Мекдауел, Клеменс Поеси, Алесио Бони, Пилар Абела, Џ.Кимо Албас, Кен Дукен, Џуозапас Бегдонас и Тони Берторели.
 
==Други влијанија==
Еден расказ од збирката „[[Две перници]]“ на македонската писателка [[Оливера Ќорвезироска]], објавена во 2010 година, се вика „Бескрајното небо на Пјер Безухов“.<ref>Оливера Ќорвезироска, ''Две перници''. Скопје: Три, 2010, стр. 171-174.</ref>
 
== Наводи ==
{{наводи}}
 
{{Лав Толстој}}