Разлика помеѓу преработките на „Земјоделство на Инките“

с
нема опис на уредувањето
с
 
 
Полјоделството во Империјата било проследено со ритуали, песни и жртвувања. Тимови од седум или осум мажи, придружени со ист број жени, би работале во линии за да ги подготват полињата. Мажите користеле рачни рала (плугови) за копање на земјата. По мажите следеле жените кои саделе семиња. Оваа работа била често проследена со песни и славење. Според едни записи, шпанските свештеници ги прилагодиле песните за црковни потреби бидејќи многу им се допаднале.<ref>The Incas. by Terrence N. D'Altroy. Blackwell Publishers Inc. 2002. pages 198, 199. ISBN 0-631-17677-2.</ref>
 
 
== Наѓубрување==
Инките користеле неколку видови ѓубрива за наѓубрување на обработливите површини. Во крајбрежниот регион, мали риби, како што се [[Сардина|сардините]], биле закопувани со пченка така што се забрзувал растот на растението. Овој процес бил забележан на ѕидовите на храмот [[Пачакамак]], каде биле прикажани мали пченки кои растат од риба. Покрај рибите, во крајбрежниот регион се користело и [[гуаногвано]], кое всушност е отпадокот создаден од големиот број крајбрежни птици. Во остатокот од империјата, луѓето користеле ''природно ѓубриво'' добиено од домашните животни и паднати листови од дрвата.
 
== Обработлива земја ==