Разлика помеѓу преработките на „Војна и мир“

Додадени 12 бајти ,  пред 1 година
нема опис на уредувањето
(embed {{Нормативна контрола}} with wikidata information)
Ознаки: Нагледно уредување Мобилно уредување Мобилно семрежно уредување
 
== Јазик ==
Иако Толстој го напишал поголемиот дел од книгата, вклучувајќи ги сите раскази на руски, значајни делови на дијалог (вклучувајќи го и отворањето став) се напишани на француски јазик со ликовите често префрлувани помеѓу двата јазика. Ова се одразува во 19-тиот век на Рускатаруската аристократија , каде Францускифранцускиот, како странски јазик, е широко распространет и се смета за јазик на престиж и е попрефиниран од Рускиотрускиот. Оваа иницијатива беше покрената од историското влијание низ Европа на моќната палата на кралот на сонцето, Луј XIV од Франција, што доведува до членови на руската аристократија да бидат се помалку компетентни во зборувањето на  својот мајчин јазик. Во Војна и Мир, на пример, ЏулиЖили Карагина, пријателпријателка на принцезата Марја , морала да зема часови по Рускируски, со цел да го совлада својот мајчин јазик. Се смета дека тоа е намерно направен литературен уред кој кадее вработениупотребен од страна на Толстој, и кој треба да ги опишатопише француските трикови и неискреност како јазик на театарот, и измамата, додека рускитерускиот се јавуваатјавува како јазик на искреноста, чесноста и сериозноста. Во романот, кога Пјер ја запросува Хелен, тој и зборува на француски - Je vous Aimeaime ('теВе сакам'). Кога бракот подоцна излегува дека е лажен, Пјер ги обвинува овие француски зборови. Употребата на францускиот јазик се намалува како што напредува книгата  и војните со француски интензитет, кулминираат во фаќање и евентуално согорувањето на Москва. Прогресивното отстранување на францускиот јазик од текстот е средство за демонстрирање дека Русија се ослободила од странската културна доминација. Тоа е, исто така, ниво на развој, и начин на покажување дека само еднаш-восхитената и пријателска нација, Франција, се претвори во непријател. До средината на книгата , неколкумина руски аристократи, чија команда од Франција е далеку подобра од нивната Рускаруска команда, се анксиозни во наоѓањето на Рускируски тутори за себе.
 
== Англиски преводи ==
Војна и Мир  е преведена на англиски јазик во неколку наврати, почнувајќи со Клара Бел која работи со француски преводи. Преведувачите Констанс Гарнет и Луиз и Ајлмер Муд го познавале Толстој лично. Преводи треба да одговараат со Толстоевата синтакса и неговата симпатија на повторувања. Околу 2% од Војна и Мир е на француски јазик; Толстој го отстранил францускиот јазик во ревидираната 1873 верзија, само за да го врати подоцна. Повеќето преведувачи  го следат Гарнет задржувајќи некои француски, Бригс не користи Францускифранцуски, додека Певер-Волохонски го задржале францускиот целосно.
 
== Позадина и историски контекст ==
Романот започнува во 1805 година за време на владеењето на цар Александар I и доведува до 1812 француската инвазија на Русија од страна на Наполеон. Во ератаЕрата на Катерина Велика (1.7621762-1.7961796), кога  кралскиот дворец во Париз беше центар на Западназападна европската цивилизација, е се уште свежа во мислите на постарите луѓе. Катерина, одлично го познавала  францускиот јазик и сакала да ја преобликува Русија во голема Европскаевропска земја, да го направи францускиот, јазик на нејзиниот кралски дворец. За следните сто години, тоа стана социјална обврска за членовите на руските благородници да се зборува француски и да се разбира француската култура. Овој историски и културен контекст во аристократијата се рефлектира во Војна и Мир. Внукот на Катерина, Александар I, на престолот дошол во 1801 година на возраст од 24 години. Во романот, неговата мајка, MарјаMарија Федоровна, била најмоќната жена во Рускиотрускиот дворец. Војна и Мир ја раскажува приказната за пет аристократски семејства - БезуковсБезукови, на БолконскијсБолконски, на РостовсРостови, на КурагинсКурагини и ДурбетскојсДурбетскои - и нестабилностнестабилноста на нивните лични животи со историјата на 1805-1813, главно инвазијата на Наполеон на Русија во 1812 година.  БезуковсБезуков, е многу богато, и фрагментирано семејството како стариот гроф, Кирил Владимирович,  коикој имаатима  десетици нелегитимна синови. БолконскијсБолконски сее  старо, стабилно  и  богато семејство кое се базира на Ќелава Хилс. Стариот принц БолконсијБолконски, Николај Андреевич, служи како општо под Катерина Велика, во претходните војни. Московското семејство РостовсРостови  имаат многу имот, но никогаш немаат готовина. Тие се блиско поврзано семејство кои го живеат секој момент без оглед на нивната финансиска состојба. Семејството КурагинКурагини има три деца, кои се сите со сомнителен карактер. Семејството ДурбетскојДурбетски е едно од осиромашените благородништва, и го сочинуваат една постара мајка и нејзиниот единствен син, Борис, кој таа сака да напредува во кариерата. Толстој потрошил години во истражување и препишување на книгата. Тој работел од примарни извори на материјали (интервјуа и други документи), како и од историските книги, филозофски текстови и други историски романи. Толстој исто така користел голем дел од своето искуство во Кримската војна со цел да донесе живописни детали од прва рака за тоа како руската армија е структурирана. Стандардниот руски текст на Војна и Мир е поделен во четири книги (петнаесет делови) и два епилози - една претежно раскажувана, од друга тематика. Додека  првата половина на романот се однесува стриктно со измислени ликови, подоцна делови, како и еден од двата епилози на делото, се повеќе се состојат од есеи за природата на војната, моќта, историјата и историографијата. Толстој ги прошарани овие есеи во приказната на начин на кој тој претходно ја одбиваше измислената конвенција. Одредени скратени верзии ги отстранија овие есеи целосно, додека други, објавени дури и за време на животот на Толстој, едноставно ги поместија овие есеи во прилог.
 
== Фабула и резиме ==
Војна и Мир има голема палета на ликови, од кои мнозинството се воведени во првата книга. Некои од нив се вистински историски личности како Наполеон и Александар I. Опсегот на романот е огромен, иако  првенствено се фокусира на пет аристократски семејства. Заплетот и интеракцијата на ликовите завзема место во апохата околу 1812 година, поточно за време на француската инвазија врз Русија и Наполеоновите војни.
 
=== Прв том ===
Романот започнува во јули 1805 г. Во Санкт Петербург, во вечер дадена од страна на Ана Павловна СчерерШерер -  чесната и доверлива слугинкадворска дама на царицата Марија Феодоровна. Многу од главните ликови и аристократски фамилии во романот се воведени како тие да влегуваат во салонот на Ана Павловна. Пјер (Пјотр Кирилович) Безуков е вонбрачен син на еден богат , еден постар човек кој е на умирање по серијата удари. Пјер сака да се заплетка во борбата за своето наследство. Образован во странство на сметка на неговиот татко по смртта на неговата мајка, Пјер е во суштина добар, но социјално непријатен, и тешко се отвора пред другите, добродушен, смета дека е тешко да се интегрира во општеството на Петербург. Познато им е на сите  дека Пјер е еден од милениците на татко му покрај останатите вонбрачни деца. Исто така, присуствува на вечерта присуствува и пријателот на  Пјер, интелегентенинтелигентниот и сардониченсаркастичен принцотпринц Андреј Николаевич Болконскиј, сопругот на ЛизЛиза, шармантна личност и фаворитмиленик на општеството. Пронаоѓајќи се во општеството на Петербург и разочаран од брачниот живот по откривањето на неговата сопруга празен и површен, принцот Андреј прави кобен избор да биде помошник на принцот Михаил Иларионович Кутузов во нареднита војна против Наполеон. Заплетот се одвива во Москва, античкиотдревниот град на Русија и поранешен главен град, за разлика од своите провинции, правени се повеќе Рускируски начини за високо манирање на општеството на Петерсбург. Семејството РостовРостови се воведени. Грофот Илја Андрејевич Ростов има четири деца адолесценти. Тринаесет-годишнатаТринаесетгодишната Наташа (Наталија Илијинична)  верува во љубовта со Борис ДурбетсковДурбетски, дисциплиниран млад човек кој треба да оди во војска, како офицер. Дваесет-годишниотДваесетгодишниот Николај Илич јаи ветиизјавува неговатаљубов на својата тинејџерска љубов на  Соња (Софија Александровна), неговиотнеговата петнаесет-годишенпетнаесетгодишна братучедбратучеда, сирак, којкоја е воспитанвоспитана од страна на РостовсРостови. Најстарото дете на семејството Ростов, Вера Илјинична, е ладнастудена и некако горделива, но има добар потенцијален брак со руско-германскиот офицер, Адолф Карлович Берг. Петја (Петар Илич) е девето и најмалото дете од семејството Ростов, како и неговиот брат, тој е импулсивен и нестрплив да се приклучи на армијата, кога ќе порасне. Главата на семејството, грофот Илја РостовскиРостов и грофицата Наталија Ростова, се приврзана двојка, но секогаш се загрижени за нивните неорганизирани финансии.На Од Балт Хилс, селскиот имот на БолконскјсБолконски, принцот Андреј заминува заво војнатавојна и ја напушта својата престрашена, бремена жена ЛизЛиза со неговиот ексцентричен татко, принцот Николај Андрејевич БолконскијБолконски и неговата побожна сестра Марија Николајевна БолконскајаБолконска. Вториот дел започнува со опис на претстојните руско-француски воени подготовки. На ангажман на Schöngrabern, Николај Ростов, кој сега е запишан како водич на коњаницата за прв пат ја вкусува битката. Тој се запознава со  принцот Андреј,  кого тој го навреди во напад на избувливост. Од повеќето млади војници, тој е длабоко привлечен од харизмата на Царцар Александар. Николај со хазардникомарски игри и социјализацијадружењето со неговиот офицер, Василиј Дмитрич Денисов, се спријателуваатспријателува со насилниците, а можеби и психопатот Фјодор Иванович Долоков.
 
=== Втор том ===
Втората книга  започнува во почетокот на 1806 година  со Николај Ростов кој кратко се враќа на домашно отсуство од Москва. Николај го наоѓа  семејството Ростов како се соочува со финансиска пропаст поради лошото управување со имотот. Тој ја поминува  зимата дома, во придружба на неговиот пријател Денисов, офицер од Павлоградпавлоградскиот пешадиски полк во кој тој служи. Наташа прераснува во една убава млада девојка. Денисов се вљубува во неа, тој и предлага брак но е одбиен. Мајката на Николај се изјасниизјаснува дека Николај треба да  најде добра финансиска перспектива во бракот, Николај одбива да го прифати барањето на неговата мајка. Тој ветува дека ќе се ожени со љубовта од детството, Соња. Пјер Безуков, по добивањето конечно на неговото наследство, одеднаш се трансформира од тромав млад човек во еден од најбогатите и најпознатите подобни ергени во Руската империја. Рационално знаејќи дека тоа не е во ред, тој и предлага брак на прекрасната ќерка на кнезот Курагин, Елен (Елена Василјевна Курагина), на кого му е сексуално привлечена. Елена, за која се шпекулира дека е во родоскверна врска со нејзиниот брат, шармантниот Анатол, Пјер вели дека таа никогаш нема да може да има деца со него. Елен има афера со Долоков, ова Пјер го обелоденува во јавноста. Пјер го губи својот темперамент и го предизвикува Долоков, искусен и безмилосен убиец, на двобој. Неочекувано, Пјер го повредува Долоков. Елен ја негира нејзината љубовна врска, но Пјер е убеден во нејзината вина, и пред да се однесува насилно со неа, ја остава. Во неговата морална и духовна конфузија, Пјер се приклучува на Масоните, а станува вовлечен во Масонскатамасонската внатрешна политика. Голем дел од томвториот дватом на книгата се однесува на борбата со неговите страсти и неговите духовни конфликти да биде подобар човек. Сега богат аристократ, тој го напушта својата поранешно безгрижно однесување и влегува по филозофска потрага особено на Толстој: како треба да живееме морален живот во етички несовршен свет? Прашањето постојано го спречува и збунува Пјер. Тој се обидува да ги ослободи неговите кметови, но на крајот не постигнува ништо на ум. Пјер е опишан како контраст на  интелигентната и амбициозна личност принцот Андреј БолконскјБолконски. Во битката кај Аустерлиц, Андреј е инспириран од визија на славата да биде одговорен за голема војска. Тој страда од фатална артилериски рана. ВоСоочен лицето насо смртта, Андреј сфаќа дека сите негови поранешни амбиции се бесмислени и неговиот поранешен херој Наполеон (кој го спасува со коњи  на бојното поле) е очигледно суетен самиот себе си. Принцот Андреј се опоравува од повредите во воената болница и се враќа дома, каде ја наоѓа неговата сопруга ЛизЛиза како умира при пораѓајотпородот. Го мачи грижата на совест за тоа што не ја третирал ЛизЛиза подобро кога таа била жива и е освоен од страна на жалниот израз на лицето на својата мртва сопруга. Неговото дете, Николенка, преживува. Оптоварен со нихилистички разочарувања, принцот Андреј не се враќа во армијата, но одлучува да остане на неговиот имот, и да работи на проект со кој ќе составува збирка закони, воено однесување и да помогне во решавањето на некои од проблемите на руската неорганизираност во кој тој верува дека се одговорни за губењето на животот во битката на руската страна. Пјер доаѓа да го посети и носи нови прашања: каде е Бог во овој амораленнеморален свет? Пјер е заинтересиран за можноста за задгробниот живот. Оддалечената сопруга на Пјер, Елен, го моли да ја земе назад, и покрај неговите предрасуди за неа. И покрај нејзината банална плиткост, Елен се воспоставува како влијателна водителка во општеството на Петерсбург. Принцот Андреј се чувствува принуден да ги земе неговите ново напишаниновонапишани воени поими за Петерсбург, наивно очекува да влијае на царот или оние блиски до него. Младата Наташа, исто така, во Петербург, е возбудена од фустанот за нејзиниот прв бал, каде што го запознава принцот Андреј и за кратко време го фасционира со нејзиниот весел шарм. Андреј верува дека повторно си ја нашол среќата, по плаќање на РостовсРостови и  неколку посети,  и предлага брак на Наташа. Сепак, стариот принц БолконскијБолконски, таткото на Андреј, не му се допаѓа фамилијата РостовсРостови, се противи на бракот, и инсистира на одложување од една година. Принцот Андреј остава да закрепне од повредите во странство, оставајќи ја Наташа првично вознемирена. Таа наскоро го обновува духот во себе, сепак, и Грофотгрофот Ростов ја зема нејзе и Соња да поминат некое време со еден пријател во Москва. Наташа ја посетува операта во Москва, каде што се запознава со Елен и нејзиниот брат Антол. АнтолАнатол оттогаш се оженил со жена од Полска која тој ја напуштил во Полска. Многу го привлекува Наташа и е решен да ја заведе. Елен и Антол соработуваат заедно за да го постигнат овој план. Анатол и испраќа бакнежи и љубовни писма, како дел од планот за бегство. Наташа е убедена дека го сака Анатол и и пишува писмо нна апринцезатапринцезата Марија, сестрата на Андреј, за раскинување на нејзината свршувачка. Во последен момент Соња ги открива нејзините планови за бегство и ги спречува. Пјер е шокиран и ужаснат од однесувањето на  Наташа, но тој доаѓа тука свајќајќисфаќајќи дека се заљубил во неа. Во времето кога Големата Комета од 1811-2 лебди на небото, започнува одново животот на Пјер. Принцот Андреј го прифаќа студеното раскинување на свршувачката со Наташа. Тој му кажува на Пјер дека неговата гордост нема да му дозволи да го обнови повторно предлогот за брак. Засрамена од нејзиното блиско заведување и од сознанието дека Андреј нема да и прости Наташа се обидува да се самоубие и си нанесува сериозни последици. 
 
=== Трет том ===
Со помош на нејзиното семејство, особено со помошта од Соња, и цврстата религиозна верба, Наташа ќе успее да издржи во Москва во текот на овој тежок период за неа. Во меѓувреме,  целата територија на Русија е под влијание на  конфронтација меѓу војниците на Наполеон и на Рускатаруската армија. Пјер е убеден дека Наполеон е антихристот на Книгата на Откровението. Стариот принц БолконскијБолконски умира од срцев удар додека се обидувал да го заштити својот имот од француските пљачкаши. Немало никаква организирана помош од Руската3уската армија која се чинеше достапна за БолконскјсБолконски, но Николај Ростов се вртилвратил на нивниот имот со цел да ги стиши започнатите селски немири. Него го привлекува принцезата Марија, но се потсетува на ветувањето кое и го дал на Соња. Назад во Москва,  војната – завземазазема замав додека Петја-опседнат успева да го грабне  парчето кекс од царот и е пред катедралата на Богородица, тој конечно ги  убедува неговите родители да му дозволат да се пријави. Наполеон  е главниот лик во овој дел од романот и е презентиран во живописни детали, и е опишан како мислител и како стратег. Неговиот начин на облекување  и неговите вообичаени ставови и својства на умот, се претставени во детали. Исто така, опишани се и добро организираните  сили од над 400.000 француска армија (само 140.000 од нив всушност зборуваат француски) кои маршеви брзо низ Рускатеруските села до крајот на летото стигнале до периферијата на градот Смоленск. Пјер одлучува да ја напушти Москва и да оди да ја набљудува битката на БродиноБородино од гледна точка во близината на еден руски артилериски екипаж. Одредено време по набљудувањето на битката, тој почнува да се вклучува во носењето муниција. Во екот на криза тој ја гледа пред свои очи смрта и уништовањата од војната. Борбата станува одвратно злосторство за двете армии, а завршува во ќор-сокак. Русите, пак, добија морална победа  очигледно стоејќи пред непобедливата армија на Наполеон. Од стратешки причини и претрпените тешки загуби, руската армија се повлекла наредниот ден, дозволувајќи им  на Наполеоновитенаполеоновите војници да маршираат до Москва. Меѓу жртвите се Анатол Курагин и принцот Андреј. Анатол ја губи ногата, а Андреј добива рана во пределот на стомакот. Се соопштува дека и двајцата се загинати, но нивните семејства се во таков неред што никој не може да биде известен.
 
=== Четврт том ===
Семејството Ростови чекаат до последен момент за да ја напуштат Москва, дури и по сознанието дека Кутузов се повлекол од Москва и Московјанцитемосковјаните дале котрадикторни пропагандистички, упатства за тоа како да побегнат или како да се борат. Грофот Ростопчин објавил постери, со цел да ги пробуди граѓаните да бидат религиозни, а во исто време ги повикал и да се борат со вили ако е тоа потребно. Пред да избегаат самиот  тој дал наредба до го запалат градот. Семејството РостовсРостов тешко се одлучуваат што да земат со нив, но на крајот Наташа ги убедува да ги натоварат колите, во меѓувреме тие се повредени во битката кај Бородино. Непознат за Наташа, принцот Андреј е меѓу повредените. Кога Наполеоноватанаполеоновата Голема армија конечно ја зазема напуштената и изгорена Москва, Пјер е во бесмислена мисија да го убие Наполеон. Тој станува анонимен човек во целиот овој хаос, оставајќи ги неговите одговорности тој е облечен како селанец со што ги избегнува своите должности и начин на живот. Единствените луѓе со кој тој се гледа додека е вака облечен се Наташа и некои членови од нејзиното семејство, по заминувањето од Москва. Наташа го препознава и му се насмевнува , и тој ја возвраќа неговата љубов кон неа. Пјер го спасува животот на еден француски офицер кој се борел во Бородино, но е заробен од страна на французите  за време на неговиот обид за атентат на Наполеон, исто така спасил една жена да биде силована од страна на војниците од француската армија. Тој станува пријател со некој затвореник, Платон Каратев, селанец со свето однесување, кој не е способен за правење на злобни дела . Во Каратев, Пјер конечно го наоѓа она што тој го бара: чесен човек со интегритет (за разлика од аристократите на општеството во Петербург) кој не се преправа. Пјер ја  открива смислата на животот, едноставно со разговорите кои ги води со него. Откако беилбил сведок на пљачките кои ги вршеле француските војници во Москва и пукањата во руски цивили, Пјер е принуден да маршира заедно со Големата армија за време на неговотонивното катастрофално повлекување од Москва во суровата руска зима. По неколку месеци на истрага  и болка, мачењата кои ги доживувал за негова среќа Каратев бил застрелан од страна на некој Французин – Пјер конечно е ослободен од страна на Руска командосна партија, по мала пресметка со Французите, во акција е убиен младиот Петја Ростов. Во меѓувреме, Андреј, кој е  ранет за време на инвазијата на Наполеон, е донесен  како жртва и згрижен од страна на семејството РостовсРостов, бегајќи од Москва за Јарослав. Тој е заедно со Наташа и неговата сестра Марија пред крајот на војната. Ги изгубиле сите и сега се заедно, тој и простува на Наташа во последниот чин пред да умриумре. При крајот на романот, сопругата на Пјер Елен умира Како што романот црта на близок, сопруга Елен Пјер умира мистериозно (некои шпекулираат дека е таа била под некакви срамотни околности односно се обидувала да изврши абортус; преведувачот Ентони Бригс шпекулира дека таа починала од срцев удар). Пјер се соединува со Наташа, додека победничката Русија ја обновува Москва. Наташа зборува за смртта на принцот Андреј а Пјер за смртта на Каратев. И двајцата се свесни за поврзаноста помеѓу нив во нивната жалост. Со помош на принцезата Марија, Пјер ја наоѓа љубовта во последно, и по смртта на неговата поранешна сопруга тој се жени со Наташа.
 
=== Епилог ===
Првиот епилог започнува со свадбата на Пјер и Наташа во 1813 год. Тоа е последниот среќен настан за семејството Ростов, кој е во процес на транзиција. Грофот Ростов наскоро умира, оставајќи го својот најстар син Николај да ја преземе контролата над старите долгови и над имотот. Николај си ја поставува задачата пред себе да го спаси семејството од банкрот. Неговата одвратност кон идејата да склопи брак за богатство станува реалност за него, а пред се тоа беше и желбата на неговата мајка, тој се жени со богатата Марија БолконскајаБолконска и на таков начин го спасува своето семејство од финансиска пропаст. Николај и Марија  се преселуваат во Болд Хилс заедно со неговата мајка и Соња, која ги поддржува до крај. Охрабрени од богатството на неговата сопруга, Николај ги исплатил сите долгови на неговото семејство. Тие, исто така се погрижиле за синот на принцот Андреј сирачето Николај Андрејевич (Николенка) БолконскијБолконски. Како и во сите добри бракови, постојат недоразбирања, но на двојките-Пјер и Наташа, Николај и Марија-останаа посветени на нивните брачни другари. Пјер и Наташа го посетија Болд Хилс во 1820 година, повеќето за јубилејот на сите заинтересирани. Во последните поглавја има навестување дека, момчето Николенка заедно со Пјер ќе станат дел од Декемвриското востание. Првиот епилог завршува со Николенка ветувајќи дека ќе стори нешто со што дури и неговиот починат татко "би бил задоволен ..." (веројатно како револуционер на Декемврискиот револт). Вториот епилог ги содржи Толстоевите критики за сите постоечки облици на матичната историја. Тој се обидува да покаже дека постои голема сила зад историја, која претставува благослов. Тој ја нуди целата книга како доказ на оваа сила и критиките на својата работа. Бог, според тоа, станува збор кој Толстој го користи и се однесува на сите сили кои произведуваат историја, земени заедно како работат зад сцените.
 
== Главни ликови во делото ==
172

уредувања